blog za sve lude farmaceute
Farmaceut
Anketa
Meksicki grip je proizvod farmaceutske industrije!


TagCloud
alergija  alkohol  aloe  alzheimerova bolest  amilaza  amnezija  aneurizma  angina  anoreksija  antibiotik  antraks  astma  bajpas  biljke  blizanci  bol  bolest  bolest poljubca  bulimija  celije  creutzfeldt-jakobova bolest  crohnova bolest  debelo crijevo  debljina  dijagnostika  djeca  dnk  E2F3  element  enzim  fetus  ftalati  gen  glukoza  gmo  gripa  Guillain-Barre Sindrom  gusenje  h1n1  HAMLET  Heimlich  hemofilija  higijena  hiperhidroza  hipertenzija  hiv  hlor  hm  holesterol/kolesterol  hormoni  hpv  hrana  implant  imunitet  inkontinencija  ipilimumab  kalorije  kontracepcija  kosa  kozmetika  krajnici  krpelj  krv  lajmska bolest  leukemija  lijek  limfa  lujo  ljekovi  ljenost  madjarska  majcino mlijeko  majmun  malarija  marihuana  marker  masnoca  materica  maticne celije  melamin  melanom  mleko  mononukleoza  mozak  mozdani udar  neurologja  nevjerstvo  niemann-pickova bolest  nokti  onihomikoza  orasi  organizam  otrov  pandemija  pankreas  parkinsonova  pepermint  persijanci  pilule  pilule za dan poslije  pliva  pms  porfirija  rak  ros  seks  shizofrenija  sindrom  sinusi  skank  smrt  sperma  srce  starost  stk39  suncanje  svinjska gripa  tamiflu  temperatura  test  tezina  tijelo  tonsilitis  traume  tremor  trudnice  trudnoca  tuberkuloza  tumor  ulcerozni kolitis  ulkus  upala  urin  uv zastita  valerijana  vijagra  vino  virus  vitamin b1  vjestacka  vjezba  voda  vodica  zahvat  zene  zljezde  znoj  zub
g
Blog
petak, rujan 18, 2009
Deca koja redovno koriste zatvorene bazene imaju veće šanse da dobiju astmu, upozoravaju naučnici. Po njihovim rečima, hlor koji se koristi u bazenima može povećati rizik da deca do šest godina obole od astme, a takođe su i veće šanse od dobijanja alergijskog rinitisa i drugih vrsta alergijskih kijavica. To je zbog toga što nusproizvodi hlorizacije zagađuju vazduh u zatvorenim bazenima, nadražujući pluća zbog čega ona postaju osetljivija na alergene.

Istraživači sa Katoličkog univerziteta u Luvenu u Belgiji tvrde da je efekat hlora na respiratorni sistem kod dece pet puta gori nego što je slučaj sa pasivnim pušenjem.
Smatra se da u Velikoj Britaniji više od pet miliona ljudi pati od astme. Međutim, dobrotvorne organizacije za borbu protiv astme kažu da pomenuto istraživanje nije dovoljno definisano da bi se roditeljima savetovalo da ne puštaju decu u zatvorene bazene.
U studiji čiji je rezultat objavljen u časopisu „Pedijatriks“, izvršeno je upoređivanje zdravstvenog stanja 733 tinejdžera između 13. i 18. godine koji redovno plivaju u zatvorenim bazenima sa stanjem 114 tinejdžera koji treniraju u bazenima u kojima se nalazi mešavina bakra i srebra. Pokazalo se da je veći odnos astme kod one dece koja su češće odlazila na bazen.
Profesor toksikologije Alfred Bernard, koji je bio na čelu istraživanja, objašnjava: „Nema sumnje da hlor u bazenima ima veze sa alergijskim oboljenjima koja pogađaju zapadni svet. Verovatno da nije slučajno to što su zemlje sa velikim brojem pacijenata koji boluju od astme i respiratornih alergija ujedno i one zemlje u kojima su bazeni jako popularni.“

Topao vazduh ne smeta
Međutim, dr Ilejn Vikers smatra: „Astma nastaje kao rezultat kompleksne mešavine genetskih faktora i životne okoline, tako da je potrebno više istraživanja pre nego što dovedemo u vezu astmu sa upotrebom hemikalija u bazenima. Plivanje je odličan vid vežbe za decu sa astmom, jer pomaže u jačanju kapaciteta pluća, a malo je verovatno da topli vlažni vazduh u zatvorenim bazenima izaziva simptome astme. Govorimo roditeljima dece sa astmom da nemaju razloga da budu zabrinuti ako njihovo dete ide na plivanje, osim ako se simptomi astme ne razviju u toku odlaženja na bazen.“
ludi-farmaceut @ 12:53 |Komentiraj | Komentari: 0
srijeda, kolovoz 26, 2009


Kako će hladni dani i pojava uobičajenih slučajeva gripa uticati na širenje svinjskog gripa? Iz svetske zdravstvene organizacije upozoravaju na drastični porast slučajeva.

Globalna pandemija svinjskog gripa ugroziće sve više života tokom sledećih par meseci kad se očekuje najjači udar i ogroman skok u broju obolelih. Upozoravaju to iz Svetske zdravstvene organizacije i podstiču vlade na preventivne akcije koje će ublažiti 'eksploziju' obolelih.
Ko će oboleti?
WHO je već ranije procenio da bi se u sledeće 2 godine moglo inficirati 2 milijarde ljudi - što je gotovo jedna trećina svetske populacije.

U mnogim zemljama broj obolelih od svinjskog gripa mogao bi se udvostručavati svaka 3 do 4 dana tokom par meseci sve dok se ne postigne vrhunac pandemije rekao je jedan od direktora iz WHO-a Shin Young-soo.

"U jednom trenutku će doći do eksplozije u broju obolelih. Sasvim je sigurno da će biti novih slučajeva i novih smrti," upozorio je Shin na simpozijumu u Pekingu.

Virus svinjskog gripa poznat i kao H1N1 do sad je ubio 1,800 osoba širom sveta.

Pažnja stručnjaka upravo je koncentrisana na napredovanje pandemije u južnoj hemisferi i zemljama poput Australije gde je zima i sezona gripa počela. Ali Shin upozorava da su zemlje u razvoju u najnepovoljnijem položaju jer bi akceleracija zaraze mogla biti preteška za siromašni zdravstveni sistem.
Ne treba paničiti
Zadnja zabeležena pandemija — hongkonški grip iz 1968. — ubila je oko 1 milionaosoba. Uobičajen grip svake godine ubije oko 250,000 do 500,000 osoba.

Ali, s istog se skupa čuju i umirujući glasovi poput onog Ann Moen stručnjakinje za zarazne bolesti iz američkog Centers for Disease Control and Prevention koja smatra da je sasvim moguće da pandemija svinjskog gripa  ne bude ništa opasnija od nešto jače sezone gripe.

Iako većina predviđa da će kod većine infekcija proći bez opasnijih komplikacija treba istaknuti da su trudnice izložene većim komplikacijama kao i ljudi sa zdravstvenim problemima poput astme, krardiovaskularnih bolesti, dijabetesa, autoimunih poremećaja, rekla je Margaret Chan iz WHO-a.

Ipak svinjski grip se nešto razlikuje jer iako virusi gripa nestanu tokom toplih meseci on se toploti uspešno odupire.
ludi-farmaceut @ 15:22 |Komentiraj | Komentari: 0
utorak, kolovoz 18, 2009
Prenatalna dijagnostika genetskih bolesti će uskoro moći da se sprovodi jednostavnom analizom krvi, navodi se u članku britanskog Instituta za zdravstvena istraživanja objavljenom u dnevniku "Gardijan".

 
Taj metod bi trebalo da zameni invazivnu aminocentezu i biopsiju koje se sastoje u uzimanju uzoraka placente ili plodove vodice (amniotičke tečnosti) s opasnošću od jedan do dva odsto od pobačaja, prenele su svetske agencije.
Novom metodom bi samo u Velikoj Britaniji moglo godišnje da se spasi 265 zdravih novorođenčadi.
ludi-farmaceut @ 13:28 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
ponedjeljak, srpanj 20, 2009
Istraživanje sprovedeno u Danskoj pokazuje da je korišćenje hormonske dodatne terapije nakon menopauze povezano sa 38 odsto većim rizikom od obolevanja od raka jajnika.


Nakon analize podataka prikupljenih od 900.000 ispitanica između 50 i 79 godina, istraživači sa Univerziteta u Kopenhagenu su izračunali da je tokom osam godina koliko je istraživanje trajalo hormonska dodatna terapija godišnje dovodila do 140 dodatnih slučajeva raka jajnika u toj zemlji, odnosno oko pet odsto svih slučajeva te bolesti. Naime, uz hormonsku dodatnu terapiju važan faktor rizika predstavlja i istorija bolesti u porodici.
Rizik povezan s hormonskom dodatnom terapijom nije zavisio od dužine uzimanja hormona, niti od njihovog doziranja, dodaju istraživači.
Do smanjenja rizika od obolevanja je dolazilo prosečno dve godine nakon završetka terapije.
ludi-farmaceut @ 11:00 |Komentiraj | Komentari: 0
subota, srpanj 18, 2009
Određena vrsta mikobakterija, u kombinaciji sa mutacijom gena, mogla bi da bude uzročnik Kronove bolesti, pokazalo je istraživanje grupe kanadskih naučnika sa Univerziteta Mekgil.


Oni su utvrdili da se kod 25 odsto osoba sa nespecifičnim zapaljenjskim oboljenjem organa za varenje, poznatim kao Kronova bolest, javlja mutacija gena NOD2 koji ima ulogu da "prepoznaje" bakterije i upućuje signale za borbu protiv njih. Kada se mikobakterije pojave u crevima u velikom broju, receptori NOD2 dovode do trenutne i veoma jake imunološke reakcije organizma. Naučnici smatraju da određena mutacija sprečava taj receptor da na ispravan način prepoznaje mikobakterije, a posledica je da imunološki sistem ne može efikasno da ih suzbije, tako da uporno dovode do infekcija u organizmu. Očekuje se da će nova istraživanja upotpuniti rezultate do kojih su došli kanadski naučnici, sa ciljem da se razviju efikasnije terapije protiv Kronove bolesti.

                                                                      Izvor: Tanjug                                  
ludi-farmaceut @ 15:23 |Komentiraj | Komentari: 0
petak, srpanj 17, 2009
Gljivična infekcija noktiju šake ili stopala u medicinskoj se terminologiji označava kao onihomikoza.

Što je gljivična infekcija noktiju?


Gljivična infekcija postupno zahvaća nokat i može ga potpuno uništiti. Gljivična infekcija započinje s unutrašnje strane nokatne ploče. U početnom stadiju infekcije najčešće se promijeni boja nokta, nokat postaje zadebljan, iskrivljen i krhak. Izloženost vlazi i toplini pogoduje razvoju gljivične infekcije (npr. znoj koji nastaje zbog nošenja zatvorene obuće, korištenje zajedničkih tuševa - u sportskim objektima, kupalištima). U prošlosti su se za liječenje gljivične infekcije noktiju koristili lijekovi za lokalnu primjenu. Terapija je trajala dugo i nije bila učinkovita, no sada postoje novi lijekovi koji se uzimaju na usta i vrlo su djelotvorni.


Epidemiologija


Raširenost među odraslima je 2 do 4%.

Faktori rizika


Gljivične infekcije su uobičajene kod starijih ljudi. To je zbog toga što poslije 40-te godine nokti rastu sporije i manje su otporni na infekcije. Postoji veći rizik za razvoj gljivične infekcije na nožnim prstima ako se stopala jako znoje, te ako se nose čarape i cipele koje onemogućavaju ventilaciju i ne upijaju znoj. Infekcija se također može razviti ako hodate bosi po vlažnim mjestima, te kao rezultat komplikacija drugih infekcija. Gljivične infekcije na prstima ruku često su posljedica prevelikog izlaganja vodi i deterdžentima. Vlaga koja nastaje ispod umjetnih noktiju također može potaknuti rast gljiva.

Znakovi i simptomi


Gljivične infekcije noktiju su češće na nožnim prstima nego na prstima ruku i uglavnom su kozmetički problem. Znakovi i simptomi uključuju:
promjenu boje nokta - nokat postaje žut, bjelkast ili zelenosmeđ;
postaje zadebljan, iskrivljen i krhak.

Komadići uništenog nokta skupljaju se ispod zdravog dijela nokta te se konačno cijeli nokat može odvojiti od svog ležišta.

Komplikacije


Ponekad gljivične infekcije noktiju mogu biti bolne. Istraživanja također pokazuju da one stvaraju veći rizik za druge, ozbiljnije probleme sa noktima. Dodatno, one mogu uzrokovati ozbiljne zdravstvene probleme za ljude sa dijabetesom i za one s oslabljenim imunitetom. U osoba s dijabetesom, može doći do poremećaja cirkulacije u stopalima. Zbog toga, bilo koja relativno mala ozljeda stopala - uključujući i gljivičnu infekciju noktiju - može dovesti do ozbiljnijih komplikacija, kao što je otvorena rana koja teško zarasta.

Kada potražiti medicinski savjet?


Kada gljivična infekcija noktiju jednom počne, može se održati unedogled ako se ne liječi. Trebate otići liječniku na prvi znak infekcije. Gljivična infekcija noktiju obično počinju kao malena bijela ili žuta mrlja na vašem noktu, a kasnije zahvaća cijelu nokatnu ploču.

Dijagnoza


Dijagnoza se postavlja prema:
izgledu noktiju
i porastu uzročnika u kulturi sadržaja zagrebanog sa zahvaćenog nokta. Pregled pod mikroskopom će pokazati organizam (potvrditi dijagnozu) i omogućiti identifikaciju vrste gljivice.

Liječenje


Gljivične infekcije noktiju mogu biti teške za liječenje, a ponovno javljanje infekcije je često. Ako imate gljivičnu infekciju liječnik vam može prepisati jedan od tri oralna antifungalna lijeka koji su relativno novi na tržištu. Oni uključuju:
flukonazol
terbinafin
itrakonazol

Nakon primjene ovi lijekovi dospijevaju u kožu i nakupljaju se u inficiranom noktu kako bi iskorijenili gljivičnu infekciju. Najčešće eliminiraju infekciju za 4 do 12 mjeseci, no ponovno javljanje infekcije je moguće. Novi lijekovi su efikasniji nego oni koji su često korišteni u prošlosti - grizeofulvin i ketokonazol. Ketokonazol primijenjen na usta može izazvati teže oštećenje jetre. Osim toga ponovno javljane infekcije se češće viđa nakon liječenja ovim starijim lijekova. Novi lijekovi su učinkovitiji no također mogu imati neke nuspojave - čiji opseg seže od osipa na koži do oštećenja jetre. Itrakonazol, a flukonazol u manjem opsegu, također mogu prouzročiti nepovoljne interakcije sa drugim lijekovima, što uključuje neke lijekove koji sprječavaju zgrušavanje krvi i lijekove protiv alergija. Kao dodatak oralnim lijekovima FDA (Food and Drug Administration) je odobrila još jedan antigljivični lak - prvi takve vrste - nazvan ciklopiroks. Lakom se treba obojiti inficirane nokte i kožu koja ih okružuje jednom na dan. Nakon 7 dana, trebate odvojiti slojeve koji se ljušte i započeti sa svježim nanošenjem. Dnevna upotreba ovog laka za vrijeme od godine dana i dulje se pokazala kao pomoć u čišćenju gljivičnih infekcija noktiju. Također postoje antifungalne kreme za nokte bez recepta, koje mogu pomoći u omekšavanju noktiju i djelomičnom zaustavljanju širenja ali ne iskorjenjivanju gljivične infekcije. Ako je vaša infekcija noktiju ozbiljna ili bolna, liječnik vam može predložiti odstranjenje nokta. Novi nokat obično će narasti na svom mjestu.

Prevencija


Da biste pomogli spriječiti gljivične infekcije, provodite dobru higijenu stopala: držite svoje nokte suhima i čistima. Temeljito sušite svoja stopala poslije kupanja, uključujući i prostore između prstiju. Ako vam se jako znoje stopala, često mijenjajte čarape. Povremeno skidajte cipele tijekom dana, a isto tako nakon vježbanja. Zamijenite cipele zatvorenih prstiju sa cipelama otvorenih prstiju. Koristite antigljivični sprej ili puder za vaša stopala i unutar cipela. Nosite gumene rukavice kako biste zaštitili ruke od prevelikog izlaganja vodi. Između dvije upotrebe izokrenite gumene rukavice da se osuše. Ne skidajte kožu oko vaših noktiju. To može otvoriti put bakterijama u vašu kožu i prema noktima. Izbjegavajte bosi hodati oko javnih bazena, tuševa ili u svlačionicama. Izaberite pouzdani manikerski i pedikerski salon koji sterilizira svoje instrumente. (I, iako možete biti u napasti da sakrijete gljivične infekcije od pogleda, izbjegavajte korištenje laka za nokte i umjetnih noktiju.) Perite ruke nakon dodira s inficiranim noktom. Ako niste oprezni, gljivična infekcija može prijeći s jednog nokta na ostale.
ludi-farmaceut @ 12:44 |Komentiraj | Komentari: 2 | Prikaži komentare
nedjelja, srpanj 12, 2009
Injekcijom gena BDNF ubrizganom mišu direktno u mozak istraživači su uspeli da u roku od sat vremena smanje životinjici nivo insulina za trećinu. A zahvaljujući genu izolovanom iz bakterije ešerihija koli i ubačenom u mišju jetru, ćelije su izmenile metabolički proces, pa su višak masti sagorele do – ugljen-dioksida.


Istraživačka ekipa Medicinskog centra Univerziteta Ohajo radi na prvoj injekciji.
– U injekciju smo stavili kopiju zdravog gena koji već postoji u organizmu miša, ali sa dodatnim stimulansom koji ga brže pokreće. Tako gen ima dominantniju ulogu nego ranije, a to je kontrola potrebe životinje za hranom, kao i nivoa efikasnosti kojom organizam sagoreva kalorije – objašnjava dr Metju Djuring, vođa istraživačke ekipe iz Ohaja.
Nakon nekoliko nedelja, miševima se težina skoro prepolovila, što je istraživače veoma obradovalo.
Prilikom hirurškog zahvata lekari ubacuju tečnost sa genom BDNF u pacijentov mozak. Potom sačekaju par sati da ona počne da deluje, a onda skenerom snimaju mozak da vide da li je sve u redu. Ako jeste, pacijent ide kući. A čak i da nešto krene naopako, tim stručnjaka Univerziteta Ohajo ima rešenje. U injekciju će biti „ugrađen“ zaštitni mehanizam koji će u svakom trenutku moći da zaustavi gensku terapiju. Ovako dr Djuring zamišlja operativnu primenu njegovog otkrića i nada se da će testiranje ove metode na ljudima početi za godinu do godinu i po dana.
– Ova terapija bi mogla da pomogne onima koji vode stalnu borbu sa gojaznošću i moraju često da se uzdržavaju od hrane i da vežbaju. Injekcijom gena bismo mogli da im pomognemo da ovaj problem reše jednom zauvek – dodaje dr Djuring.
Još jedan eksperiment na miševima nosi dobre vesti za debeljuce. Pomoću gena izolovanog iz bakterije ešerihije koli, a potom ubačenog u mišju jetru, ćelije životinjice su izmenile metabolički proces, pa su višak masti sagorele do krajnjeg produkta – ugljen-dioksida, pokazuje istraživanje grupe eksperata sa čuvenog Univerziteta Kalifornija iz Los Anđelesa.
– Promene ćelijskog metabolizma miševa, uzrokovane ubacivanjem gena u njih, omogućile su im da masne naslage pretvore u ugljen-dioksid. Ugljen-dioksid su zatim izbacili iz organizma i ostali vitki, iako su jeli „brzu hranu“ za miševe – kaže Džejms Liao, profesor biomolekularnog inženjeringa na UCLA i jedan od vođa istraživačkog projekta.
Da bi izazvali uspešno sagorevanje masnoće kod miševa, istraživači su se fokusirali na metaboličke procese nekih bakterija i biljaka koje nazivaju glioksilatnim otpornicima. Višak masti kod tih „otpornika“ se pretvara u šećere, zahvaljujući metaboličkoj reakciji koju pokreću određeni geni, a nedostatak te reakcije u ljudskom organizmu naučnici opravdavaju našim telom koje višak masti skladišti, umesto da ih troši. Nakon ubacivanja gena iz bakterije u kloniranu ljudsku ćeliju, sagorevanje masti u ćeliji je postalo znatno brže. Ipak, najveće iznenađenje bilo je to što ćelija nije pretvorila mast u šećere, već ih je razložila u ugljen-dioksid. Analizirajući dominantnost gena u ćeliji, naučnici su shvatili da su ubačeni geni napravili nov „mehanizam“ koji masti sagoreva u potpunosti. Višak masti se na ovaj način bukvalno „ispušta u vazduh“.
– Ovo otkriće nam pruža drugačije razumevanje metaboličkog procesa, ali i nove metode za lečenje dijabetesa i gojaznosti. Jednog dana će biti moguće da ove gene i proteine iz bakterija i biljaka ubacimo u ljudski organizam kako bi sagoreli višak masnih naslaga – kaže Liming Pej, istraživač Instituta za biološke studije „Salk“ iz San Dijega.
                                                                                          Izvor: Blic                    
ludi-farmaceut @ 00:16 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
utorak, srpanj 7, 2009
Molekularni biolozi i patolozi sa Univerziteta Harvard otkrili su da jedan sastojak u crnom vinu ne samo da "produžava život" pekarskom kvascu, već ima čudesno dejstvo i na ljudsku ćeliju, čineći je otpornom na radijaciju.


Iako su ova istraživanja još uvek u početnoj fazi, naučnici veruju u mogućnost da će pronaći lek koji će produžiti život i sprečiti bolesti poznog životnog doba. Otkriveni molekul, resveratrol, pripada dobro poznatoj grupi sastojaka u crnom vinu, voću, povrću i maslinovom ulju. Ali najnovija otkrića najavljuju mogućnost da njegova korisna svojstva prelaze sada poznate granice.
Neki od molekula, kako se čini, aktiviraju "porodicu enzima" pod imenom sirtuins, za koju je dokazano da za 80 odsto produžavaju "život" pekarskom kvascu i laboratorijskim larvama koje žive na niskokaloričnoj hrani. Poznato je da mnoga živa bića žive duže kad im se smanji uzimanje hrane, uključujući i sisare kao što su miševi i pacovi. Jedno od objašnjenja moglo bi biti da "stres gladi" stimuliše molekul sirtuins da se pripremi za "preživljavanje".

Profesor dr Dejvid Sinkler kaže: "Uvereni smo da sirtuins ćelijama 'kupuje vreme' da se oporave od oštećenja. Sve su češći dokazi da se u odmaklom životnom dobu život produžava ako se blokira izumiranje ćelija - sve dok ono ne vodi oboljevanju od raka".
U toku istraživanja, naučnici su otkrili 17 molekula koje stimulišu Sirt 1, jedan od sedam sirtuinsa u ljudskom organizmu, i enzim kvasca Sirt 2. Najsnažniji molekul bio je resveratrol, jer je ovaj sastojak vina omogućio da ćelije pekarskog kvasca za 60 do 80 odsto duže žive - mereno brojem "generacija". Na veliko iznenađenje Sinklera i njegovih kolega, ćelije kvasca tretirane malim dozama resveratrola živele su u proseku 38 generacija, u poređenju sa 19 generacija u netretiranomm kvascu.

Ustanovljeno je da molekuli deluju kroz poznate biohemijske procese u kojima je angažovan Sirt 2. U eksperimentima na ljudskim ćelijama, rasveratrol je aktivirao slične slične enzimu Sirt 1. Broj ljudskih ćelija koji je preživeo "udar" gama radijacije porastao je između 10 i 30 odsto otkad je tretiran rasveratrolom.
Druga istraživanja pokazala su da rasveratrol štiti od raka, zakrečenja arterija i drugih pratećih bolesti starosti.
Smatra se da ova korisna svojstva mogu zahvaliti prisustvu antioksidanata koji sprečavaju da slobodni radikali kiseonika, destruktivni delići atoma, oštećuju ćelije.


                                                                                                                    Izvor: Blic
ludi-farmaceut @ 19:52 |Komentiraj | Komentari: 0
nedjelja, lipanj 28, 2009



Prekomerno znojenje (hiperhidroza) postoji kod približno tri odsto svetske populacije, najčešće kod osoba od 20 do 30 godina. Ova tegoba drastično narušava kvalitet života i stvara brojne psihološke, socijalne, čak i egzistencijalne probleme – prema iskustvima iz ordinacije, neki su čak dobijali otkaz ili nisu mogli da se zaposle jer su poslodavcima delovali neuredno, a klijentima odbojno.

Za razliku od normalnog znojenja, koje nastaje zbog fizičkih vežbi, premora, povišene telesne ili spoljašnje temperature, osobe koje pate od hiperhidroze znoje se stalno – i leti i zimi, bez obzira na to kakve su okolnosti.
– Primarna hiperhidroza utiče na sve aspekte života. Osobe s ovim problemom izbegavaju kontakte s drugima zbog stalno vlažnih dlanova, nose široku i tamnu odeću zbog pojačanog znojenja ispod pazuha, polako se povlače u sebe i tako otuđuju od ljudi – kaže dr Ivan Kuhajda iz Klinike za grudnu hirurgiju, Instituta za plućne bolesti Vojvodine, u Sremskoj Kamenici. Institut je jedina zdravstvena ustanove u Srbiji i okruženju gde se izvodi operacija koja trajno rešava problem sa prekomernim znojenjem – torakoskopska simpatektomija.

Malo poznat metod lečenja
Prema rečima dr Kuhajde, to je operacija kod koje se prave tri minimalna reza od pet milimetara na obe bočne strane grudnog koša. Potom se kroz njih uvodi kamera tako da se simpatički nerv posmatra na ekranu i preseca na precizno utvrđenom mestu. Operacija je besplatna za zdravstvene osiguranike, potreban je samo uput za bolničko lečenja koje izdaje lekar u domu zdravlja.
– Ovu operaciju radimo 15 godina. U svetu se izvodi već tri decenije, ima izvanredne rezultate i spada u standard lečenja težih formi primarne fokalne hiperhidroze – ističe dr Kuhejda.
Kako kaže, pacijent nekoliko sati posle operacije napušta bolnicu i sposoban je za obavljanje svakodnevnih aktivnosti. Nema potrebe za bolovanjem, rehabilitacijom, upotrebom lekova. Eventualno se savetuje izbegavanje težeg fizičkog rada nedelju dana. Toliko može da se napravi razmak i između operacije i odlaska na letovanje.
– Ožiljaka posle operacije gotovo da i nema. Minimalni rezovi se čak i ne ušivaju, već se lepe specijalnim lepkom, a nalaze se na mestu koji je kod devojaka pokriven grudnjakom. Efekat operacije je vidljiv odmah – pacijent se iz anestezije budi sa suvim i toplim dlanovima i pazušnim jamama. Znojiće se normalno, kao i svi ostali, kada je napolju toplo ili usled pojačane fizičke aktivnosti – kaže naš sagovornik.
On još dodaje da neželjenih efekata i komplikacija na druge organe u organizmu posle operacije nema. Kod nekih pacijenata, posle operacije moguća je pojava pojačanog znojenja leđa i stomaka, dok se organizam ne navikne na manju produkciju znoja, ali je ta tegoba prolazna i, ako se javi, najčešće ne predstavlja problem.
Iako se ova operacija izvodi već 15 godina, neveliki broj ljudi je na ovaj način rešio problem sa prekomernim znojenjem. Osnovni problem je, kako ističe dr Kuhajda, neobaveštenost kako potencijalnih pacijenata, tako i lekara.

Emocije razlog
Iako se za primarnu hiperhidrozu ne zna tačan uzrok nastanka, prema rečima dr Kuhajde, primećeno je da se problem pojačava usled emocionalnih problema i anksioznosti.
– To dovodi do začaranog kruga – pojačano znojenje stvara osećaj neprijatnosti i nesigurnosti u društvu, a time se opet pa pojačava znojenje – objašnjava dr Kuhajda.
Problem sa javlja se već u detinjstvu ili pubertetu i manifestuje se gotovo svakodnevno. Najčešće se znoje dlanovi, pazušne jame, lice i tabani. Prema novijim istraživanjima, dokazano je da se hiperhidroza nasleđuje, tako da u 25 do 50 odsto slučajeva postoji poremećaj kod članova porodice.
Osim primarne, postoji i sekundarna hiperhidroza, koja je posledica drugih poremećaja kao što su endokrini, razni tumori, tuberkuloza, dijabetes, limfomi, razne neurološke i psihijatrijske bolesti, ali i zbog upotrebe određenih lekova. Kod sekundarne hiperhidroze, najčešće se znoji celo telo, ona se ne operiše, već se leči osnovna bolest.

Kako još može da se leči
Osim operacije, postoje i drugi načini lečenja prekomernog znojenja. O njima govori dr Ivan Kuhajda:
-Antiperspiranti i dezodoransi (aluminijum-hlorid-hekashidrat 10 ili 20 odsto – drysol, xerac). Široko su korišćeni u svetu, ali njihova upotreba je zadovoljavajuća samo kod blagih i umerenih formi hiperhidroze. Oni zapušavaju izvodne kanale znojnih žlezdi i tako privremeno blokiraju znojenje. Efekat je zadovoljavajući samo nekoliko meseci, mogu se javiti alergijske i druge toksične reakcije na mestu aplikacije.
-Lekovi (sedativi, antiholinergici, simpatikolitici, beta blokatori, atropin). Efikasni su samo kod blagih oblika bolesti, ali je njihova upotreba ograničena pojavom sporednih efekata (tahikadija, aritmija, povraćanje, opstipacija...).
-Jonoforeza – Izvodi tako što se vlažni sunđeri sa elektrodama pričvrste za šake ili se postave u pazušne jame i zatim se u toku 20 minuta propušta niskovoltažna struja. Efekat nije trajan, pa intervencija mora da se ponavlja. Sporedni efekti u vidu peckanja, trnjenja, pa čak i opekotina, ograničavaju široku upotrebu jonoforeze u lečenju hiperhidroze.
-Botulinum A-toxin – (botox, dysport). Blokira oslobađanje acetilholina sa neuromišićne spojnice i tako privremeno isključuje rad znojne žlezde. Botulinum A-toxin se ubrizgava u određene delove tela (dlanovi, pazušne jame). Intervencija se ponavlja kada se znojenje vrati.
ludi-farmaceut @ 16:29 |Komentiraj | Komentari: 6 | Prikaži komentare
četvrtak, lipanj 25, 2009

HERPES ZOSTER

B02 Herpes zoster Zonski – pojasasti herpes
Ove smjernice akcenat stavljaju na teže kliničke oblike herpes zostera i moguće
komplikacije, kao i na važnost za što ranijim uključivanjem antivirusne terapije.

DEFINICIJA

Herpes zoster je virusno oboljenje koje se manifestuje bolnim, unilateralno grupisanim
mjehurićima na eritematoznoj osnovi, u pravcu prostiranja kranijalnog ili spinalnog nerva na
koži. Bolest je praćena bolovima različitog intenziteta i otokom regionalnih limfnih žlijezda.

ETIOLOGIJA I EPIDEMIOLOGIJA

- nastaje reaktivacijom latentnog virusa Varicella zoster koji se nalazi u senzitivnim ganglijima
kod osoba koje su prebolovale varičelu, obično u djetinjstvu;
- rizične grupe: starije osobe, imunokompromitovani, bolesnici sa malignitetom;
- kod djece se rijetko javlja.

SIMPTOMI I ZNAKOVI

- akutna erupcija grupisanih mjehurića, najčešće unilateralno do medijalne linije, u predjelu
dermatoma inervisanog jednim spinalnim ili kranijalnim nervom;
- mjehurići su u početku ispunjeni bistrim sadržajem, potom se brzo zamute;
- najčešća lokalizacija: trup, lice, rjeđe ekstremiteti
- nekoliko dana prije kožnih manifestacija javljaju se senzacije u vidu: peckanja, štipanja,
žarenja do bolova različitog intenziteta
- ponekad se može javiti samo segmentalna neuralgija bez kožnih promjena (Zoster sine
herpete)



TEŽI OBLICI HERPES ZOSTERA I KOMPLIKACIJE

- U domenu specijaliste, viši referalni nivo.
• Zoster ophtalmicus
- zahvata prvu granu n. trigeminusa;
- najčešće izaziva mukopurulentni konjunktivitis i keratitis;.
- može dovesti do različitih oštećenja oka koji se nekad mogu završiti i gubitkom vida.
- oko može biti zahvaćeno i kad je prisutno vrlo malo osipa na koži;
- zbog mogućih brojnih komplikacija, obavezan je pregled oftalmologa.
• Zoster oticus (Ramsay-Hunt sy.),
- zahvata facijalni i slušni živac
- dovodi do paralize facijalisa I auditornih simptoma: gluvoće, vrtoglavice, mučnine,
povraćanja, tinitusa.
• Generalizovani herpes zoster
- generalizovana segmentalna varičeliformna erupcija;
- često se javlja kod bolesnika sa malignim oboljenjima, AIDS.
• Hemoragični, bulozni, gangrenozni oblici
- obično ostavljaju ožiljke.


POSTZOSTERIČNA NEURALGIJA

- najčešća komplikacija;
- jak, perzistirajući, iscrpljujući bol koji može trajati nedjeljama, mjesecima, rjeđe godinama
nakon povlačenja kožnih promjena;
- javlja se kod 10 do 25% starijih bolesnika, rijetko kod mlađih bolesnika i djece;
- refrakteran na terapiju.

DIJAGNOZA I DIFERENCIJALNA DIJAGNOZA

Za postavljanje dijagnoze obično su dovoljni klinička slika i simptomi bolesti.
- rutinski laboratorijski nalazi nisu od pomoći
- dokazivanje antitijela u serumu oboljelih ne koristi se u rutinskoj praksi.
Diferencijalna dijagnoza Herpes zostera:
Zosteriformni herpes simplex
Kontaktni dermatitis
Vezikulozni impetigo
Diferencijalna dijagnoza Zoster-a sine herpete:
Pleuritis
Infarkt miokarda
Holecistitis
Bubrežna kolika

LIJEČENJE

Lokalna terapija
- hladni oblozi,
- Mixtura agitanda dovodi do sušenja vezikula,
- antibiotske masti u slučaju superinfekcije.
Medikamentna antivirusna terapija
• Antivirusni lijek treba dati što prije, najbolje u prva dva do četiri dana.
- smanjuje trajanje bolesti i intenzitet bola u akutnoj fazi,
- smanjuje potebu za analgeticima,
- redukuje broj očnih komplikacija,
- vjerovatno ublažava i prevenira postzosteričnu neuralgiju.
Doziranje
- aciklovir (Aciklovir, Virolex)
- 800 mg 5x dnevno, 7 do 10 dana
- imunosuprimiranima lijek treba dati parenteralno
- lokalna primjena aciklovir kreme ima ograničen efekat u terapiji herpes zostera
Apsolutna indikacija za antivirusnu terapiju su oboljeli od:
- leukemije, granulocitopenije;
- imunodeficijencije;
- AIDS;
- teških sistemskih bolesti;
- slabo kontrolisanog dijabetesa
- bolesnici koji primaju kontinuiranu, sistemsku, kortikosteroidnu terapiju ili citostatike;

Relativne indikacije za antivirusnu terapiju:

- osobe starije od 60 godina
- mlađe osobe sa teškim kliničkim oblikom zostera

LIJEČENJE POSTZOSTERIČNE NEURALGIJE

Jedna od najvažnijih mjera u liječenju herpes zoster infekcije je liječenje neuralgije. Pri
tome treba imati na umu da se u terapiji primjenjuju sve mjere kao kod liječenja hroničnih bolnih
stanja. To podrazumijeva stepenast pristup u liječenju primjenom analgetika, kao I ostalih
lijekova sa izraženim analgetičkim dejstvom.
Ukoliko se bol ne može savladati, potrebno je preći na viši nivo, tj. uvesti neki od lijekova koji
suprimiraju neuropatski bol kao što su triciklički antidepresivi (amitriptilin) ili karbamazepin.
Primjena opijatnih analgetika je od manjeg značaja jer slabije djeluju na neuropatske bolove.
- paracetamol I NSAIL-i su prvi lijekovi kojima treba pokušati smanjiti bolove (ibuprofen,
ketoprofen, diklofenak)
doze:
- počinje se sa dovoljno visokim dozama paracetamola (4x1g/dan; ne više od 6 g u toku
dana), samostalono ili u kombinaciji sa nekim od nesteroidnih antiinflamatornih lijekova
(NSAIL) kao što su
- ibuprofen - 2-3 puta dnevno 400-600 mg; ili
- ketoprofen - 2 puta 50-150 mg/dan; ili
- diklofenak - 2-3 puta 50 mg/dan.
Istovremena primjena paracetamola I nekog od NSAIL djeluje sinergistički.
- triciklički antidepresivi (amitriptilin, lijek izbora ukoliko nema odgovor na NSAIL),
- doza amitriptilina: - 25 do 50 mg uveče.
- individualno se može povećati do 150 mg dnevno.
- karbamazepin - daje se u težim slučajevima
- doza: 2x100 mg u početku, a zatim 3x200 mg dvije nedjelje.
- ukoliko nema terapijskog odgovora jednu nedjelju nakon terapije punom dozom,
lijek obustaviti.

Napomena:

Primjena kortikosteroida u terapiji postzosterične neuralgije još uvijek je kontroverzna.
Neki autori smatraju da prednizolon u dozi 40 mg dnevno tokom dvije nedjelje na početku
bolesti može uticati na trajanje postzosterične neuralgije, dok drugi osporavaju ovaj uticaj.
LIJEKOVI KOJI MOGU DA SE KORISTE U
LIJEČENJU HERPES ZOSTERA I ZOSTERIČNIH NEURALGIJA
ibuprofen (Brufen, Ibuprofen)
ketoprofen (Ketonal)
diklofenak (Dilklofenak, Diklofen, Voltaren, Naklofen, Rapten K)
aciklovir (Aciklovir, Zovirax, Aclovir, Apo-aciklovir)
amitriptilin (Amitriptilin, Amyzol, Apo-Amitriptylin)
karbamazepin (Karbapin, Tegretol, Tegretol CR)

KONTAGIOZNOST

- Bolesnici sa herpes zosterom su zarazni.
- Kod nekomplikovanog herpes zostera virus može biti izolovan do sedam dana od pojave
promjena na koži, a kod imunokompromitovanih znatno duže.
- Oboljeli trebaju izbjegavati kontakt sa djecom, osobama koje primaju citostatske i sistemske
kortikosteroidne lijekove i trudnicama.

LITERATURA

1. EBM(evidence based medicine) guidelines: Herpes zoster, Helsinki, Finland.Duodecim
medical publications Ltd. 09.07.2003. p.1-3 [10 references]
2. Graham-Brown R, Bourke JF. Mosby, s color atlas and text of dermatolology. Barselona:
Grafos S.A. 50-63.
3. Highet AS, Kurtz J. Viral infections. In: Rook/Wilkinson/Ebling. 5th edition.Oxford: Blackwell
Scientific publications. 1992; 867-953.
4. Krstić Lj. Cytomegalovirus. U: Đerić B. Medicinska virusologija. Beograd: Zavod za
udžbenike i nastavna sredstva. 199; 84-7.
5. Perić Z. Infektivne bolesti kože. U:Dobrić i suradnici. Dermatovenerologija. Zagreb:
Grafoplast, 1993, 67-75.
6. Reeves JRT, Maibach HI. Clinical dermatology illustrated.Third edition. Herpes
zoster.F.A.davis Company. Philadelphia. 1998; 255-98.
7. Svilar V, Topić LJ, Karadaglić Đ. Varičela i herpes zoster. U: Karadaglić Đ. Dermatologija
Beograd: Vojnoizdavački zavod. 2000, 1993-99.
8. Škrbić R i sar. Registar lijekova Republike Srpske 2002. Banja Luka, Medicinski fakultet,
2002.
ludi-farmaceut @ 16:49 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
srijeda, lipanj 24, 2009
Londonski "Indipendent" je objavio na naslovnoj strani informaciju o "šokantnom otkriću u borbi protiv raka", nakon što su se dva pacijenta sa najtežim oblikom raka prostate potpuno oporavila posle uzimanja samo jedne doze novog eksperimentalnog leka.

Rezultati u lečenju raka novim lekom su bili tako uspešni da su naučnici rešili da ih objave i pre završetka probnog perioda, uz objašnjenje da je napredak među pacijenatima prevazišao sva očekivanja stručnjaka, prenosi radio BBC.
Dvojici pacijenata, kojima je rečeno da im je ostalo samo nekoliko meseci života zbog poodmaklog raka prostate, data je jedna doza leka ipilimumab, koji stimuliše imunološki sistem, nakon čega su se maligne izrasline smanjile toliko da su bez problema hirurški odstranjene, a pacijenti se ubrzo potpuno oporavili.
Ispitivanja dejstva eksperimentalnog leka za rak prostate su obavljena na klinici Mejo u američkoj saveznoj državi Minesoti, piše britanski list
ludi-farmaceut @ 17:41 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
subota, lipanj 20, 2009
Upalna bolest crijeva ili engl. Inflammatory bowel disease (IBD) općeniti je termin koji uključuje ulcerozni kolitis i Crohnovu bolest, poremećaje nepoznatih uzroka kojima je posljedica upala debelog ili tankog crijeva.

Ulcerozni kolitis

Upalna je bolest debelog crijeva. Stvaraju se vrijedovi na sluznici debelog crijeva, često izazivajući proljev, krv i gnoj u stolici. Upala je obično najjača u sigmoidnom i zadnjem crijevu (rektumu) i obično se smanjuje u višim dijelovima debelog crijeva.

Crohnova bolest


Crohnova bolest je upala koja se širi u dublje slojeve stijenke crijeva. Najčešće se nalazi u ileumu (drugi dio tankog crijeva) i prvom dijelu debelog crijeva (cekum), koji su poznati kao ileocekalno područje. Međutim, poremećaj se može razviti u bilo kojem dijelu probavnog sustava , uključujući anus, želudac, jednjak, pa čak i usta. Može zahvatiti cijelo debelo crijevo ili može postojati niz vrijedova jedan do drugoga u jednom dijelu debelog crijeva, a može se razviti i u obliku višestrukih raspršenih nakupina vrijedova.

Opis bolesti
Iako uzroci upalne bolesti crijeva još nisu poznati, genetski faktori igraju određenu ulogu. Do 25% osoba s tom bolešću ima članove obitelji s tom bolesti.


Iako uzroci upalne bolesti crijeva još nisu poznati, genetski faktori igraju određenu ulogu. Do 25% osoba s tom bolešću ima članove obitelji s tom bolesti. Rizik nasljeđivanja je najveći ako boluje majka, a nakon toga brat ili sestra. Različite bakterije mogle bi biti odgovorne za Crohnovu bolest ili ulcerozni kolitis. Kako je upalna bolest crijeva mnogo češća u razvijenijim zemljama, stručnjaci vjeruju da vanjski faktori, kao što je ishrana, moraju igrati određenu ulogu, iako su istraživanja u tom pogledu nejasna. U jednom istraživanju je pronađeno da je velik unos masnoća, posebno životinjskog podrijetla, bio povezan s kasnijim razvojem ulceroznog kolitisa. Velik unos šećera (osim iz voća) bio je povezan s oba upalna crijevna poremećaja. Velik unos tekućine i prehrana bogata voćem, vitaminom C i magnezijem bili su povezani s manjim rizikom od oba poremećaja, a velik unos kalija i povrća bio je povezan s manjim rizikom samo od Chronove bolesti.

Tko obolijeva?
Neki istraživači vjeruju da se bolest razvija kod osoba koje imaju genetsku sklonost koja omogućuje agensu kao što je virus ili bakterija da pokrene nenormalni imunološki odgovor.


Muškarci i žene jednako su skloni obolijevanju. Upalna bolest crijeva dijagnosticira se najčešće u dobi između 15. i 40. godine života, ali se pojavljuje još jedna manje izražena veća učestalost pojave bolesti između 50. i 80. godine života. Oko 2% slučajeva IBD-a se pojavljuje kod djece mlađe od 10 godina, a 30% se pojavljuje kod mladih ljudi u dobi između 10 i 19 godina. IBD je često prisutan u obiteljima, a muškarci i žene jednako su pogođeni. Čini se da je IBD češći kod stanovnika gradova nego sela i pojavljuje se češće u razvijenim nego u manje razvijenim zemljama, što upućuje na to da i genetski faktori i uvjeti okoliša, kao što je prehrana, mogu biti uključeni u njegov razvoj. Neki istraživači vjeruju da se bolest razvija kod osoba koje imaju genetsku sklonost koja omogućuje agensu kao što je virus ili bakterija da pokrene nenormalni imunološki odgovor. Ispitivanja su pokazala da djeca s IBD-om imaju češće i ranije infekcije u djetinjstvu nego djeca bez tog poremećaja. Virusne infekcije tijekom trudnoće također mogu povećati kasniji rizik od razvoja upalne bolesti crijeva kod djeteta.

Simptomi
Među najčešće simptome ubrajaju se proljev, opstipacija, krv u stolici, tenezmi te povišena temperatura praćena umorom i gubitkom na težini.


Ulcerozni kolitis i Crohnova bolest imaju mnogo zajedničkih simptoma, ali se i razlikuju u bitnim karakteristikama. Obje su kronične bolesti i simptomi se obično pojavljuju kod mladih odraslih osoba. Kod mnogih bolesnika, simptomi izbijaju (recidiv) nakon perioda bez simptoma (remisija); drugi pacijenti imaju stalne simptome, iako liječenje može dovesti do remisije čak i kod mnogih od tih bolesnika. Simptomi mogu biti blagi ili vrlo jaki i onemogućavati normalan život. Mogu se razvijati postupno ili izbiti naglo. Jačina simptoma i učestalost recidiva također variraju ovisno o godišnjem dobu, rizik je najveći zimi i u jesen, a najmanji ljeti. Najčešći simptom kako ulceroznog kolitisa tako i Chronove bolesti je proljev. Može se pojaviti krv u stolici, posebno kod ulceroznog kolitisa. Krv može biti lako vidljiva ili vidljiva samo pod mikroskopom, u tom slučaju se naziva okultna krv. Opstipacija se može razviti tijekom aktivnog izbijanja kako Chronove bolesti tako i ulceroznog kolitisa. Do opstipacije kod Chronove bolesti obično dolazi zbog opstrukcije u tankom crijevu. Kod ulceroznog kolitisa do opstipacije može doći kad upaljeno zadnje crijevo šalje refleksni odgovor u debelo crijevo koji dovodi do zadržavanja stolice. Mogu se pojaviti grčevi zbog kontrakcije crijeva izazvane upalom. Jačina boli obično ovisi o jačini proljeva. Bolovi u crijevima mogu također upućivati na ozbiljna stanja, kao što su apscesi, ili perforacije crijevne stijenke. Često je prisutna povišena temperatura, umor i gubitak apetita. Ujedno bolesnik može gubiti na težini. Mogu se pojaviti tenezmi (bolna potreba za pražnjenjem crijeva čak i kad je zadnje crijevo prazno) kao odgovor na upalu. Neurološki ili psihijatrijski simptomi mogu biti rani znakovi Chronove bolesti kad su popraćeni gastrointestinalnim problemima.

Koje pretrage se mogu napraviti?
U dijagnostičke svrhe koriste se digitorektalni pregled, pretrage na okultno krvarenje te kolonoskopija.


Digitorektalni pregled (pregled zadnjeg crijeva prstom ruke liječnika) ispitivanje okultnog krvarenja u stolici (krvarenje koje nije vidljivo okom), rendgenski pregled završnog crijeva, sigmoidoskopija ili kolonoskopija ( postupak kod kojeg liječnik pregledava donji dio debelog crijeva, sigmoid, osvijetljenim instrumentom koji uvodi kroz zadnje crijevo).

Liječenje


Samopomoć + liječnik obiteljske medicine

Ulcerozni kolitis se smatra blagim ako bolesnik ima sljedeće simptome: četiri ili manje stolica dnevno, samo povremeno krv u stolici, normalnu temperaturu, puls i nalaz hemoglobina i crvenih krvnih stanica, nema promjena na rendgenskoj snimci debelog crijeva. Kod blage Crohnove bolesti, bolova u trbuhu nema ili su blagi. Bolesnik se osjeća dobro ili skoro dobro. Komplikacije izvan probavnog sustava su malobrojne ili ih nema. Liječnik ne može otkriti nikakvu masu pritiskom na trbuh. Nalaz crvenih krvnih zrnaca je normalan ili skoro normalan i pacijent nema premalu tjelesnu težinu. Uz pravilan režim prehrane koriste se i lijekovi i to kortikosteroidi, sufasalazin ili mesalazin.



Specijalističko liječenje

Ulcerozni kolitis se smatra ozbiljnim ako su prisutni sljedeći simptomi: više od šest stolica dnevno, česta ili stalna krv u stolici, povišena temperatura, brz puls, anemija, nenormalan rendgenski nalaz debelog crijeva, bolovi u trbuhu na pritisak, uz moguću nadutost. Kirurško uklanjanje debelog crijeva jedini je lijek za ulcerozni kolitis, ali bolest uvelike varira u jačini. Crohnova bolest se ne može izliječiti niti operativnim putem. Kod teške Chronove bolesti, bolesnik ima stolicu toliko često da to zahtijeva opijate ili druge jake lijekove protiv proljeva. Bolovi u trbuhu su jaki i obično smješteni u donjem desnom dijelu trbuha (međutim, treba napomenuti da bolovi ne moraju upućivati na stvarno mjesto poremećaja, što je fenomen poznat kao prenesena bol). Nalaz crvenih krvnih zrnaca je nizak. Bolesnik se loše osjeća i ima komplikacije koje mogu uključivati gubitak na težini, bolove u zglobovima, upalu očiju, crvenilo kože ili čireve na koži, fistule, apscese i povišenu temperaturu. Potrebno je bolničko liječenje i dobar program (parenteralne) prehrane.

Prognoza


Prognoza za ulcerozni kolitis. U jednom desetogodišnjem ispitivanju, 87% bolesnika imalo je potpunu remisiju nakon samo jednog napada, a kod samo 8% razvilo se kronično stanje. Stopa smrtnosti je općenito ista kao i u općoj populaciji, iako je viša kod bolesnika s ulceroznim kolitisom koji su imali jake početne napade ili opsežnu bolest. Prognoza za Crohnovu bolest. Iako periodi bez znakova bolesti kod nekih bolesnika mogu trajati godinama ili desetljećima, recidivi su pravilo.

Prevencija


Redovne kontrole i liječnički pregledi potrebni su kod osoba s velikim rizikom razvoja upalne bolesti crijeva (koji imaju rođake s dijagnosticiranom bolešću).
ludi-farmaceut @ 20:07 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
srijeda, lipanj 17, 2009
HPV-infekcija je spolno prenosiva bolest koju izaziva humani papilomavirus - HPV

Tko obolijeva?


Smatra se da 60% žena tijekom generativne dobi biva zaraženo jednim ili više od stotinjak poznatih tipova virusa, dok je prevalencija u muškoj populaciji niža i sama prisutnost virusa teže dokaziva. Prevalencija zaraze HPV-om u mlađim dobnim skupinama (18-25 g.) iznosi oko 60%, a samo 4-6% tih žena imat će patološki papa-nalaz, što se tumači prolaznom prirodom HPV-infekcije, jer će 70 % tih žena u sljedećih 12 mjeseci eliminirati virus, a nakon 24 mjeseca samo još 9% žena bit će pozitivno na virus.

Kako se HPV prenosi?


Virus se širi direktnim kontaktom sa zaraženom kožom i sluznicama. Pri tome nije neophodno da postoji oštećenje istih, no ono svakako pogoduje infekciji, jer virus lakše dospijeva do bazalnih slojeva epitela. Genitalni HPV može inficirati i sluznicu gornjeg dijela dišnog sustava, spojnicu oka, no osnovni rezervoar za sve te viruse je definitivno sluznica i koža genitalnog trakta oba spola, pa je HPV-infekcija najčešće posljedica spolnog kontakta sa zaraženom osobom. HPV je pronađen i kod djevica, tako da za njego prijenos nije neophodno potreban spolni odnos u užem smislu obzirom da se virus nalazi i u koži anogenitalne regije. Prosječno vrijeme od izloženosti virusu do nastanka promjene iznosi 3 mjeseca, no vrlo je promjenjivo i može trajati od nekoliko tjedana do nekoliko godina, što najviše ovisi o individualnom imunološkom statusu. Smatra se da je moguća i genitalno-oralni prijenos, obzirom da su pronađeni niskorizični i visokorizični tipovi u promjenama u usnoj šupljini Prijenos s majke na dijete kroz placentu nije opisan. Genitalni kondilomi opisani su i u djece.


Što uzrokuje HPV?


Danas je poznato više od 70 genotipova papilomavirusa. Svi papilomavirusi pokazuju sklonost epitelu kože i mukoznog tkiva tvoreći tumore epitela. Virusi HPV spolnog i završnog dijela probavnog sustava obično se dijele na one visokog (16,18,25,56) srednjeg (31, 33, 35, 51, 52, 58) i niskog (6, 11, 42, 43, 44) rizika obzirom na histopatološke promjene s kojima su povezani. Oštećenje epitela visokog stupnja osobito rak vrata maternice povezana su s infekcijom tzv. "visokorizičnih" papilomavirusima HPV-16 i HPV-18. Molekularnim metodama dokazana je prisutnost različitih tipova HPV-a iz grupe visokog rizika u 99,7% karcinoma vrata maternice, pa se ti virusi danas opravdano smatraju primarnim faktorom rizika u nastanku tog karcinoma. Genitalne bradavice ili šiljati kondilomi uzrokovane su tipovima HPV-a 6, 11,16,18,33 i 35. Prenose se spolnim putem.


Dijagnostika HPV-a


Dokazivanje prisutnosti HPV-a obuhvaća klinički (ginekološki ili urološki) pregled, citološki ili histološki pregled kao i korištenje metoda molekularne biologije. HPV se dokazuje uzimanjem obriska vrata maternice odnosno uzimanje obriska mokraćne cijevi kod muškarca. Uzima se četkicom ili štapićem obloženim vatom. Kolposkopija je metoda kojom se pod povećalom promatra vrat maternice kako bi se uočile promjene.

Genitalne bradavice (šiljati kondilomi)


Bradavice su mekani, vlažni, ružičasti ili sivi polipi koji postupno rastu i često vise na peteljci, često su u nakupinama poput cvjetače. U muškaraca se najčešće nalaze ispod prepucija oko korone glansa ili u otvoru mokraćne cijevi. Mogu se nalaziti i na samom tijelu penisa. U žena smješteni su na vulvi, stijeni rodnice, vratu maternice i međici. Kod homoseksulaca najčešće su smješteni u perianalnoj regiji i otvoru zadnjeg crijeva. Njihov rast je nepredvidiv, ali neka stanja kao što je trudnoća, imunosupresivna terapija, pogoduju rastu kondiloma kao i njihovu umnožavanju.

Liječenje (uklanjanje) kondiloma


Nijedan do sada poznati oblik liječenja nije zadovoljavajući, jer se kondilomi uvijek iznova javljaju. Kondilomi se mogu uklonit elektrokauterizacijom ("spaljivanjem"), laserom, krioterapijom, ili pak kirurški ekscizijom. Lokalna aplikacija raznih lijekova (antimikotici, kaustici, induktori interferona i sam interferon-alfa) upotrebljavaju se u liječenju, ali zahtijevaju tjedne i mjesece upornosti i rijetko daju trajnije rezultate. Cirkumcizija (obrezivanje) može spriječiti pojavu kondiloma kod muškarca ako su oni smješteni na području prepucija.

Promjene na vratu maternice


Procjenjuje se da najmanje 80-100% djevojaka u dobi između 18-25 godina dolazi pri spolnom kontaktu u dodir s ovim virusom, dok svega oko 30% djevojaka razvija simptome infekcije Većina žena s pozitivnim HPV-testom neće dobiti genitalne bradavice ili cervikalnu displaziju (CIN), dok se kod drugih žena HPV-infekcija povezuje s nastankom raka vrata maternice. Znanstvena istraživanja pokazuju da kronični stres mijenja dotok krvi u vrat maternice i utječe na lučenje njegovih žlijezda, što upućuje na organsku vezu između stresa i promjena u ovom dijelu tijela. Slabljenje imunološkog sustava uslijed kroničnog emocionalnog ili drugog stresa, loše prehrane, uživanja alkohola i pušenja, može biti razlogom promjena u imunološkom odgovoru, koje mogu potaknuti aktivnost virusa. Razvoju raka cerviksa prethode promjene koje se histološki stupnjuju od lagane do teške displazije, a mogu se sa dobrom osjetljivošću prepoznati i u papa-razmazima Te se promjene danas obuhvaćaju kraticom CIN (cervikalna intraepitelna neoplazija), a stupnjuju se u 3 stadija prema jačini promjena. CIN1 pretpostavlja blagu displaziju, CIN2 srednje tešku, a CIN3 tešku displaziju ili čak karcinom in situ. Sve se te promjene znače da se patološke promjene nalaze unutar samog pločastog epitela i ne prolaze bazalnu membranu. Točnost citologije u otkrivanju tih promjena to je veća što je stadij lezije veći CIN1, CIN2 i CIN3 ne predstavljaju različite promjene na vratu maternice, već više različite stupnjeve iste bolest, tako da možete imati u papa-testu i stanice koje odgovaraju za CIN1 i stanice koje odgovaraju za CIN2.

Liječenje promjena na vratu maternice


Istraživanja pokazuju da se čak 50 - 80% blagih poremećaja u papa-testu uz pozitivan nalaz HPV vraća na normalu bez liječenja. Ponekada se, međutim, brzo pogoršavaju. Iz istog razloga, kod nalaza HPV-infekcije vrata maternice najvažniji savjet je redovita papa-kontrola. Ponavljani nalaz displazija uz HPV-infekciju indikacija je za proširenu kolposkopiju s identifikacijom promjena. Po potrebi se provodi histološka dijagnostika (uzimanje komadića tkiva vrata maternice - biopsija), a ovisno o rezultatima na raspolaganju za daljnje liječenje su kirurške metode konizacije (laser, klasična konizacija,), kojima se odstranjuje nezdravo tkivo vrata maternice (u obliku konusa pa otuda i ime zahvata - konizacija), zajedno s virusom. Kod nižih stupnjeva displazije opisani su izvanredni rezultati liječenja niskim dozama prirodnog interferona, s uspjehom terapije od 80-100%. Glavni cilj lokalnog liječenja inteferonom je sprečavanje ugradnje HPV-a u genom još nezaraženih stanica koje izgrađuju sluznice rodnice i vrata maternice. Liječenje je individualno po preporuci ginekologa.
ludi-farmaceut @ 16:51 |Komentiraj | Komentari: 2 | Prikaži komentare
ponedjeljak, lipanj 15, 2009
Melanom je maligni (zloćudni) tumor pigmentnih ćelija kože. To je najčešća bolest kože koja može dovesti do smrti. Može se naći i na drugim mestima:na mrežnjači oka (retina),nervnom sistemu, na zadnjem delu debelog creva (rektum), sluzokoži... Imače broj obolelih od melanoma je u stalnom porastu i to je jedan od tumora sa najvećom eksanzijom u poslednje vreme. Godišnje povećane broja obolelih je 4-5%, što znači da se broj obolelih udvostručava svakih 10-15 godina.


Rasprostranjenost

Melanom se uglavnom sreće kod belaca, kod crnaca i Azijata je dosta redak. Najveća rasprostranjenost je u Australiji i zemljama sa velikim nivoom sunčevog zračenja. Melanomi se mogu javiti u svakom uzrastu, kod male dece retko (uglavnom nasledni, pogledati Hromozom 1 (čovek)).Češće se javlja kod žena nego kod muškaraca.

Faktori koji dovode do melanoma

Najznačajniji faktor je ultravioletno zračenje. Važan fakor je i pigmentiranost kože, odnosno tip kože. Kod tipa I (osobe svetlo bele boje kože, zelenkaste oči, crvenkasta kosa-keltski tip je riziko najveći), a onda sledi tip II (svetla boja kože, plave oči, plava kosa...). Osobe koje imaju kserodermu pigmentozum (Xeroderma pigmentosum) često kasnije dobiju i melanom.

Melanom može nastati na svim delovima tela, kako ne onim koja su konstantno izložena dejstvu sunca, tako i na onim koja su zaštićena npr. odećom. Jedino jedna podgrupa melanoma-lentigo maligna nataje isključivoso na stalno eksponiranim delovima tela. Može se reći da pojava melanoma korelira sa brojem opekotina od sunca. Posebno je bitan broj i težina opekotina u dečjem uzrastu i mladosti. U ovom uzrastu je razmnožavanje pigmentnih ćelija kože intenzivno, tako da se pod dejstvom sunčevog zračenja može još intenzivirati. Kod 10% pacijenata postiji familijarna predispozicija. Nasleđivanje u ovo slučaju je autozomno-dominantno (vidite Hromozom 1 (čovek)). Familijarni melanomi se javljaju u nešto ranijem uzrastu.

Broj mladeža je u vezi sa rizikom dobijanja melanoma. Za atipične mladeže je riziko dobijanja melanoma još veći.

Patogeneza

Jedan genski defekt je kod pacijenata hromozomu 9 ustanovljen (takođe identifikovaini su defekti i na hromozomu 1). Ovaj defekt je odgovoran za inicijaciju melanoma, a po uticajem UV zračenja dolazi do progresije tumora. Melanomi najčešće nastaju iz mladeža i displastičnih mladeža, manjim delom direkno iz kože. Tok bolesti zavisi od pojave i selekcije agrsivnih tumorski ćelija i odbrambene sposobnosti organizma.

Klasifikacija i stadijumi bolesti

Za prognozu bolesti važan je stepen raširenosti tumora.Prvi stadijum    Primarni tumor bez infiltracije limfnih čvorova i bez metastaza
Drugi stadijum    regionalne metastaze u limfnim čvorovima
Treći stadijum    metastaze


Kod prvog stadijuma, kada bolest još nije u poodmakloj fazi možemo razlikovati više tipova:    učestalost    lokalizacija    starost pacijenata u vreme dijagnoze    brzina rasta u dubinu
lentigo maligni melanom(lentigo-maligna melanom)    5%    lice, poleđina šake    preko 60 godina    godine i decenije
melanom sa površinskim širenjem    65%    svi regioni izolženi suncu    30-60 godina    godine (5-7)
nodularni (sa čvorićima) melanom    15%    svi regioni izolženi suncu    40-60 godina    meseci do 1 godina
akralni lentiginozni melanom    5%    akre(šake noge...) nokti    40-60 godina    do 3 godine
neklasificirani melanomi melanomi sluzokože    10%    usta oko nervni sistem sluzokoža    40-60 godina    meseci


U ovoj (prvoj fazi) ćelije melanoma još uvek ne mogu da rastu invazivno, odnosno da rastu u dubinu. Uglavnos se šire horizontalno-u širinu i potrebne su godine i decenije da bi napali dublje slojeve (vidite kod brsina rasta u dubinu u tabeli).

Dobro diferencirani tumori se zadržavaju na granici dermisa i epidermisa, što se manifestuje kao promena u vidu fleke, bazalna membrana kože još nije oštećena. To su lentiginozni melanomi. Lošije diferentovani se slabije zadržavaju na ovoj graničnoj zoni i prožimaju epidermis (površinski sloj kože) u vidi malih pega. To su melanomi sa površinskim širenjem. U ovom slučaju glavnina tumorskih čelija leži u graničnoj zoni, ali se javljaju i ćelije koje infiltriraju epidermis. Kod nodularnog melanoma se tumorkse čelije uopšte ne zadržavaju u ovoj graničnoj zoni, tako da veoma brzo napadaju okolne, dublje strukture.

Simptomi

Zajedničke osobine je da su sve tumorske lezije kože nepravilnog oblika, neuređene strukture.
oblik: nepravilan, policikličan
granice: delimično oštre, delimično nisu oštre
boja: šarena farba, mešavina crne, tamno braon, svetlo braon, bele, crvene...
građa: promene su sastavljene iz više delova, koji su i ravni i podignuti,sekundarne promene npr. ulceracije, perutanje... su česte.
veličina: melanomi su veliki uglavnom preko 5mm
površina im je gruba

Podvrste
Lentiginozni melanom (lentigo maligna)
Melanom sa površinskim širenjem
Nodularni melanom
Akralini, lentiginozni melanom
posebni oblici

Lentiginozni melanom

Javlja se na delovima tela koji su eksponirani suncu. To je preinvazivan, površinska forma iz koje se kasnije može razviti invazivni lentiginizni maligni melanom. Sreće se kod starijih ljudi (najčešće u 8. i 9. deceniji). Promene su u obliku fleka na koži, koje velišine od nekoliko milimetara do nekoliko santimetara. Ivica je nepravilnog oblika, a farba tamnobraon do crna. Tumor je u nivou kože, ne može se napipati. Lentigo maligni melanom je kasnija, invazivana foram koja se može napipati u obliku čvorića.

Epitel je atrofičan i u bazalnom sloju su prisutne vakuolizovane ćelije, sa atipijom jedra i patološkom deobama (patološka mitoza).

Terapija je odstranjivanje promena-ekscizija. Kada to nije moguće zbog raširenosti tumora i zdravstvenog stanja pacijenta onda se može lečiti zračenjem i kriohirurgijom.

Melanom sa površinskim širenjem

To je najčešća varijanta melanoma u početnoj fazi. Najčešće se sreće kod odraslih. Promene su blago podignute, mogu se opipati, tamno braon do crne boje. Veličina im varira od nekoliko milimetara da nekoliko santimetara. Granica lezija je policikičnog oblika, nepravilna ali uglavnom oštra. Tumor napreduje brzo i prelazak u invazivni oblik (drugi stadijum) stupa u roku od nekoliko mesci do nekoliko godina. Tumorske ćelije se uglavno nalaze u graničnoj (junkcionoj) zoni između epidermisa i dermisa, delimično iznad i ispod bazalne membrane, ali prisutna je i difuzna invazija epidermisa.

Nodularni melanomi

To je najagresivnija varijanta melanoma. Tumor ne raste horizontalno, već u vertikalno-u dubinu što brzo dovodi do invazije dubljih slojeva kože (u roku od nekoliko meseci). Prisutne su i brojne erozije kože i krvarenja.

Akralni lentiginozni melanom

Akre su periferni delovi tela: šake, stopala, uši... Ovaj tumor sreće pretežno kod starijih osoba (preko 60 godina) i ima nešto lošiju prognozu od običnog lentiginoznog melanoma. Zahvata najčešće šake, stopala, prste, nokte. Promene su u vidu policikličnih, braon fleka. Iz njih nastaju čvorići koji su često depigmentirani (gubitak boje)

Posebni oblici melanoma

Depigmentovani melanom Melanom sa totalno ili parcijalčnom regresijom (povlačenjem). Povlačenje tumora nastaje usled dejstba imunoločkog sistema. Lezije su belo-plave boje, ispod nivoa kože, nepravilnih ivica.

Neurotropni malanom-invazija živaca.

Metastaze

Melanom metastazira uglavnom preko limfnih sudova-limfogeno. Hematogeno (putem krvi) metastaziranje je moguće, ali ređe.

Metastaze u limfnim čvorovima su debele, nekoliko santimetara velike i mnogobrojne. Često su limfni čvorovi međusobno srasli.

Daleke metastaze nastaju hematogeno. Najčešće lokacije su: pluća, koža, jetra, mozak, bubrezi, kosti...

Satelitske (propratne) metastaze su manje metastaze oko glavnog tumora na razdaljini oko 2 santimetra.

Prelazne metastaze su metastaze oko glavnog tumora na razdaljini većoj od 2 santimetra.

Potkožne metastaze su veliki potkožni čvorovi usled nagomilavanja tumorskih ćelija.

Difuzne metastaze celo telo je zahvaćeno, siva-braon prebojenost kože.
ludi-farmaceut @ 16:34 |Komentiraj | Komentari: 0
subota, lipanj 13, 2009
Prvo proglasili pandemiju, pa otkrili vakcinu

Samo dan nakon što je proglašena pandemija meksičkog gripa, švajcarska farmaceutska kompanija „Novartis” iznenadila je sve vešću da je napravila spasonosnu vakcina koju je svet u panici iščekivao.

I pored ove novine, među ljudima se širi strah od novog virusa. Vlasti u Britaniji već su najavile da bi školska godina za decu mogla da počne kasnije a ne u septembru, kako bi sprečili širenje virusa. U Hongkongu je situacija još dramatičnija jer su privremeno zatvorena obdaništa i osnovne škole, nakon što je 12 učenika obolelo od meksičkog gripa.
Ipak, dan nakon prve proglašene pandemije posle 40 godina, švajcarska farmaceutska kompanija „Novartis AG” saopštila je da je proizvela prvu količinu vakcine za borbu protiv epidemije gripa H1N1.
Klinička ispitivanja otpočeće u julu, a kompanija veruje da će uskoro moći da započne masovnu proizvodnju.
Akcije „Novartisa”, ali i ostalih velikih farmaceutskih kompanija, pa i „Roša” koji proizvodi lek „tamiflu”, skočile su juče na evropskim berzama odmah nakon najave prve vakcine.
Iz sedišta „Novartisa” juče je saopšteno da su rezultati ostvareni sa virusnim sojem H1N1 pokazali da je brže napraviti vakcinu na ćelijskoj osnovi, a ne korišćenjem jajeta.


„’Novartis’ je uspešno završio proizvodnju prve ture vakcine za grip tipa A (H1N1), nekoliko sedmica pre nego što se očekivalo”, kaže se u tom saopštenju i dodaje da kompanija pretpostavlja da će dobiti licencu na jesen, kada je SZO i predvidela značajnije širenje virusa H1N1, od koga je do sada obolelo skoro 30.000 ljudi širom sveta.
„Tehnologija proizvodnje na ćelijskoj osnovi omogućava da se počne proizvodnja u trenutku kada se identifikuje soj pandemijskog virusa, bez potrebe da se on adaptira da bi se uzgajao u jajetu, što se radi kada se vakcina pravi na tradicionalan način”, ističe kompanija. „Ovaj pomak je za mnogo sedmica skratio vreme potrebno da se počne sa proizvodnjom vakcine.”
Za našeg poznatog epidemiologa dr Radmila Petrovića to što je kompanija „Novartis” prva javila da je napravila vakcinu je samo trgovački efekat kako bi rezervisali kupce.
- Mislim da vakcina neće biti gotova do septembra. Prvo treba da se izvrše klinička ispitivanja i, ako sve bude u redu, tek onda vakcina može da se registruje. A za to je potrebno minimum dva meseca, a možda i više jer ljudski imunitet ne može da se ubrza - objašnjava dr Petrović
Kako on kaže, da bi se stvorio imunitet kod ljudi, prvo se daje jedna doza vakcine. Potrebno je sačekati 28 dana i ponovo dati drugu dozu. Nakon 20 dana uzima se pacijentova krv da bi se videlo da li su se stvorila antitela, ali i utvrdila efikasnost vakcine.
Do sada je najmanje 30 država naručilo vakcinu od „Novartisa”. Samo narudžba američkog Ministarstva zdravlja vredi 289 miliona dolara, saopštila je kompanija. Svetska zdravstvena organizacija je u četvrtak proglasila pandemiju svinjskog gripa i pozvala sve vlade da se pripreme na dugotrajnu borbu protiv nezaustavljivog virusa.


Generalna direktorka SZO Margaret Čan izjavila je da različita regulatorna tela moraju međusobno da sarađuju da bi se ubrzala registracija bezbedne vakcine za grip H1N1, koja bi bila na raspolaganju zdravstvenih vlasti pre septembra.

U Češkoj počela proizvodnja
U Češkoj je već počela proizvodnja vakcine protiv novog gripa američke kompanije „Bakster”, koja u toj zemlji ima svoju fabriku, a prve isporuke biće na tržištu u avgustu, objavio je juče internet sajt „Euro.cz”. Kompanija „Bakster” tu vakcinu proizvodi na osnovu patentirane pouzdane ćelijske tehnologije koja omogućava značajno ubrzanje procesa proizvodnje, objasnila je Jana Čehova, predstavnica za odnose sa javnošću te farmaceutske kompanije. Češka vlada je već ranije pregovarala sa „Baksterom” o rezervaciji 12 miliona doza vakcine na pet godina, u ukupnom iznosu od 1,5 milijardi čeških kruna, ili 56,2 miliona evra.



ludi-farmaceut @ 18:45 |Komentiraj | Komentari: 0
Ekstrakt biljlke "turnera ulmifolia" pomaže antibioticima gentamicin i kenamicin u lečenju bakterije stafilokoke aureus otporne na meticilin (MRSA), otkrili su brazilski istraživači.

Zaraženost pomenutom bakterijom može da ima raznovrsne simptome - od potkožnih čireva, do infekcije krvi, plucha i rana nastalih operacijom. Takve infekcije mogu da se leče samo skupim antibioticima koji se administriraju intravenozno, prenosi Rojters.
Turnera ulmifolia poboljšava efekat antibiotika tako što modifikuje otpornost mikroba, ističe dr Enrike Kutinjo sa Univerziteta regiona Kariri, koji je rukovodio timom brazilskih stručnjaka.
Turnera je mala jednogodišnja biljka, koja se može nachi na severu Brazila, a lokalno stanovništvo je smatra korovom. Ova biljka sadrži flavonoide, alkaloide, tanine i jedinjenja fenola. Koristi se u alternativnoj medicini kao lek protiv zapaljenja i za izbacivanje sekreta iz plucha.
Pri testiranju u laboratorijskim uslovima "turnera umifolia" sama nije delovala na MRSA bakterije, ali je kombinovana sa gentamicinom ili kenamicinom pojačavala dejstvo tih antibiotika.
To otvara moguchnost za razvoj medikamenata koji bi uspešnije delovali na MRSA bakterije od dosadašnjih, naglašavaju brazilski stručnjaci.
ludi-farmaceut @ 18:43 |Komentiraj | Komentari: 0
utorak, lipanj 9, 2009
Novi lek za tuberkulozu nakon 40 godina
Eksperimentalni medikament koji "izgladnjuje" bakteriju tuberkuloze, čini konvencionalnu terapiju protiv na lekove otpornog oblika ove bolesti pet puta efikasnijom, tvrde u kompaniji "Džonson i Džonson".

Prilikom testiranja leka pod imenom TMC207, on je (kao dodatak standardnom koktelu od pet medikamenata protiv tuberkuloze) kod 48 odsto dobrovoljaca doveo do nestanka tragova bakterije iz ispljuvka, dok je kod onih koji su dobijali samo standardni koktel bilo samo devet odsto takvih slučajeva, preneo je Rojters.
Ovaj eksperimentalni lek kompanije "Džonson i Džonson" je prvi novi medikament protiv tuberkuloze za poslednje četiri decenije.
Lek deluje tako što ometa enzim ATP sintaze, koji je neophodan bakteriji za skladištenje energije. Jedina primetna propratna pojava uzimanja ovog leka bila je mučnina, registrovana kod 26 odsto dobrovoljaca, prema četiri odsto među onima koji su dobijali samo koktel standardnih lekova i placebo.

Testiranje je obavljeno na 47 Južnoafrikanaca sa upravo dijagnoziranom tuberkulozom otpornom na dva standardna leka - "izoniazid" i "rifampin".
Prema podacima Svetske zdravstvene organizacije, među devet miliona novih slučajeva tuberkuloze godišnje, ima oko 490.000 onih koji su otporni na više lekova i 40.000 slučajeva sa "ekstenzivnom" otpornošću na lekove.
"Razvijanje leka TMC207 predstavlja važan pomak u hemoterapiji tuberkuloze", kaže Klifton Beri sa američkog Nacionalnog instituta za alergiju i infektivne bolesti u Betesdi, Merilend.
Beri naglašava važnost činjenice da se sada otvaraju nove mogućnosti lečenja pacijentima s težim oblicima tuberkuloze, za koje su opcije lečenja do sada bile "veoma sužene, u velikoj meri neefikasne i često krajnje toksične".
Interesantno je i ujedno korisno to što lek TMC207 često počinje da deluje punom snagom tek kada efekat koktela standardnih lekova za tuberkulozu pomalo oslabi.
ludi-farmaceut @ 16:12 |Komentiraj | Komentari: 0
ponedjeljak, lipanj 1, 2009
Veštačke limfne žlezde, koje mogu da reorganizuju imuno-ćelije i na taj način izazovu jak odgovor imunog sistema na infekcije i maligna oboljenja, napravili su japanski istraživači iz laboratorije Riken u Jokohami.


Eksperiment je obavljen na miševima koji su bili podeljeni u dve grupe. Prva je imala dobar imuni sistem, ali nikad ranije nije bila izlagana određenim patogenim bakterijama. Miševi iz druge grupe imali su oštećen imuni sistem, koji nije funkcionisao normalno, pa su bili podložniji bolestima. Naučnici su putem implanata, miševima iz druge grupe ugradili veštačke žlezde, a potom obe grupe izložili izazivačima zaraznih bolesti.
Rezultat je bio iznenađujući, budući da je imuni sistem miševa iz obeju grupa reagovao stvaranjem antitela za zaštitu organizma.
– Ovo istraživanje je značajan korak ka mogućnosti jačanja, pa možda i „opravke” ljudskog imunog sistema. Mislim da će naše otkriće poseban značaj imati u borbi protiv side, raka, raznih infekcija, ali i protiv alergija – kaže Takeši Vatanabe.
Specijalne ćelije, takozvane nosače proteina kolagena, naučnici su „presvukli” ćelijama koštane srži i nervnih nastavaka, i na taj način napravili veštačke limfne čvorove. Ugradnjom veštačkih žlezdi u miševe i praćenjem njenih aktivnosti, istraživački tim je došao do saznanja da je ugrađena žlezda uspela da reorganizuje postojeće imuno-ćelije u organizmu za borbu protiv bolesti.
– Cilj nam je da za dve do tri godine napravimo prototip žlezde koja bi se mogla upotrebiti kod ljudi – dodao je Vatanabe.
ludi-farmaceut @ 19:23 |Komentiraj | Komentari: 0
subota, svibanj 30, 2009
Predmenstrualni sindrom (PMS) je skup simptoma koji se ciklički pojavljuju ovisno o fazama menstrualnog ciklusa u obliku psihičkih i fizičkih tegoba. Tegobe se najčešće javljaju u lutealnoj fazi ciklusa, 7 - 10 dana prije mjesečnice i nestaju nekoliko sati nakon početka menstruacijskog krvarenja.
Računa se da više od 70% žena pati od predmenstrualnog sindroma, a većina žena u zapadnom svijetu. (anglosaksonska i njemačka literatura navodi 40%). Stres jedan od važnijih uzroka i pod njegovim utjecajem je najizraženiji, dok su promjene prije menstruacije gotovo neprimjetne ukoliko žene borave u mirnoj okolini koja opušta.
Problem predmenstrualnog sindroma opisuje se od 1931. godine , a terminologija i temeljne kararakteristike obrađene su 1950-ih godina od kada se sindrom sustavno istražuje. Kao i klimakterij, predmenstrualni sindrom je kulturalno uvjetovan i ima mnogo odlika socijalnog konstrukta.[1]

Predmenstrualni sindrom se najčešće pojavljuje:
u dobi između 20. i 40 . godina
kod žena koje jedu puno slatke i slane hrane
kod žena koje žive pod stresom
kod žena koje boluju ili su bolovale od depresije
kod žena koje su više puta rađale
poslije problematične trudnoće
kod žena koje imaju bolne menstruacije
kod žena čija je sestra ili majka imala PMS
kod žena koje se malo bave tjelesnim aktivnostima
Mogu se pojaviti: razdražljivost, manjak koncentracije, nesanica, nagle promjene raspoloženja, nadutost i općenito zadržavanje vode u organizmu (dobitak na težini od 1-3 kg), pojačana žeđ prije samog ciklusa, naticanje gležnjeva, pojačana masnoća kože i kose, izbijanje bubuljica, potreba za slatkom, slanom i masnijom hranom.
Mjesečne promjene razine hormona mogu proći prilično neprimjetno, međutim većina žena osjeća promjene raspoloženja i ponašanja, nervozu i razdražljivost, pritisak u donjem dijelu trbuha, napetost i težinu u dojkama, mučnine i proljeve, promjene apetita, nesanicu. Ne moraju biti izraženi svi simptomi.

Žene u pravilu osjećaju neki od tri tipa predmenstrualnih tegoba:
predmenstrualnu promjenu - obično se pojavljuje jedan tjelesni simptom, poput npr. nadutosti i osjećaja težine;
predmenstrualni sindrom (PMS) - pojavljuje se dva ili više simptoma
predmenstrualni disforični poremećaj (PDD) - pojavljuje se najmanje pet simptoma, a jedan od pet simptoma mora biti promjena raspoloženja, poput tjeskobe ili depresije, a simptomi su toliko jaki da ženu izbacuju iz dnevnog ritma.

Liječenje PMS-a [uredi]

Vođenje dnevnika promjena i prehrana - napadi gladi povezani su s niskom razinom šećera čokoladi, marmeladi, ili kolačima) preporučuje se u kritičnim danima povećati unos složenih šećera iz integralnog kruha i tjestenine. u krvi. Umjesto jednostavnih šećera (koji se nalaze u
Vitamini - jednom dijelu žena pomaže Vitamin B6. Svakodnevnom prehranom trebalo bi unijeti 2 mg vitamina B6, koji može pomoći kod simptoma razdražljivosti, a Vitamin E i magnezij može pomoći kod problema s bolnim i napetim dojkama.
Fototerapija ili terapija svjetošću - jedna od novijih terapija kojemu je cilj povećanje razine serotonina.
Lijekovi - analgetici kod bolova u leđima ili glavobolje, dijuretici (kod žena koje primijete znatan porast težine), hormonalna terapija (umiruju rad jajnika), a antidepresivi kod simptoma anksioznosti ili depresije.
Kirurško liječenje - vrlo drastična metoda, koja se primjenjuje u SAD-u i nekim zemljama (uklanjanje jajnika ili uklanjanje jajnika i maternice)[
ludi-farmaceut @ 21:29 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
"Svinjska" gripa
Pregled stanja u svijetu vezano uz "svinjsku" gripu i preporuke za putnike i povratnike iz krajeva zahvaćenih epidemijom. Sporadična infekcija ljudi virusom "svinjske" gripe je ranije dokumentirana u stručnoj literaturi. Uglavnom se radilo o osobama koje su po prirodi posla bile izložene svinjama.
"Svinjska" gripa
U Meksiku je tijekom ožujka i travnja više od tisuću osoba oboljelo od upale pluća, a više od osamdeset osoba umrlo.
Nedavni izvještaji iz Meksika i Sjedinjenih Američkih Država se od ranijih izvještaja razlikuju po tome što se radi o novoj i jedinstvenoj genetskoj kombinaciji i po tome što većina oboljelih nije imala kontakt sa svinjama, što upućuje na to da se bolest prenosi s čovjeka na čovjeka.


Do 27. travnja 2009. godine je novi virus gripe A/H1N1, takozvane "svinjske" gripe identificiran kod oboljelih osoba u Meksiku, Sjedinjenim Američkim Državama i Kanadi.


Sve osobe oboljele u Kanadi i Sjedinjenim Američkim Državama su imale blagi oblik bolesti koji nalikuje na gripu, karakteriziran povišenjem tjelesne temperature koje je praćeno grloboljom, kašljem i/ili curenjem iz nosa.

U Meksiku je tijekom ožujka i travnja više od tisuću osoba oboljelo od upale pluća, a više od osamdeset osoba umrlo. Iz objavljenih informacija nije jasna povezanost virusa „svinjske" gripe s umrlima od upale pluća., tj. nije jasno jesu li umrli bolesnici u Meksiku bolovali od „svinjske„ gripe. Kod manjeg dijela umrlih bolesnika u Meksiku dokazana je infekcija novim H1N1-virusom.

Svjetska zdravstvena organizacija (SZO) je na temelju podataka koji ukazuju na interhumani prijenos bolesti promijenila razinu pandemijskog stupnja pripravnosti s trećeg u četvrti stupanj prema klasifikaciji SZO-a.


U ovom trenutku preporuke o putovanju i postupku s osobama koje dolaze iz zemalja zahvaćenih epidemijom se značajno temelje na pretpostavkama o inkubaciji bolesti, zaraznosti i mogućnosti liječenja i prevencije bolesti.

Informacije za putnike
U ovom trenutku nema temelja za ograničavanje prometa robe i putnika u zemlje i iz zemalja koje su zahvaćene epidemijom "svinjske" gripe.
Na temelju dostupnih informacija donosimo preporuke o putovanju u zemlje koje su zahvaćene epidemijom "svinjske" gripe i o postupanju s povratnicima iz tih zemalja.


S obzirom na to da se saznanja o ovoj bolesti svakodnevno dopunjavaju, potrebno je svakodnevno provjeriti na stranicama Zavoda je li došlo do promjena u preporukama.


U ovom trenutku nema temelja za ograničavanje prometa robe i putnika u zemlje i iz zemalja koje su zahvaćene epidemijom "svinjske" gripe.


S obzirom da u Meksiku i Sjedinjenim Američkim Državama još uvijek traje uobičajena sezonska gripa, koja je po svemu sudeći upravo završila u Hrvatskoj, preporučuje se sve putnike u Meksiko i Sjedinjene Američke Države (SAD), a koji se ove sezone nisu cijepili protiv gripe, cijepiti protiv gripe uobičajenim sezonskim cjepivom.


S obzirom da se "svinjska" gripa i upala pluća (neovisno je li uzrokovana virusom "svinjske" gripe ili je u pitanju neki drugi uzročnik) najvjerojatnije prenosi kapljičnim putem (bliskim kontaktom), preporučuje se pridržavanje općih higijenskih mjera za sprečavanje kapljičnih infekcija. To su često pranje ruku sapunom i tekućom vodom i izbjegavanje skupova u zatvorenom prostoru s velikim brojem ljudi te redovito čišćenje i pranje površina. Ostale mjere poput redovitog pranja i dezinfekcije površina koje mogu biti kontaminirane te provjetravanja prostora uglavnom su na putovanju izvan nadzora pojedinca. 

Simptomi i prevencija
Ukućani bolesnika trebaju pojačano provoditi opće higijenske mjere - pranje ruku, provjetravanje, čišćenje površina.
Povratnici iz zemalja u kojima je dokumentirana lokalna transmisija uzročnika "svinjske" gripe s čovjeka na čovjeka (za sada su to samo Meksiko i SAD), ako nemaju znakova respiratorne bolesti praćene povišenom tjelesnom temperaturom, ne trebaju se podvrgavati preventivnom zdravstvenom pregledu niti stavljati pod zdravstveni nadzor u ovom trenutku.


Ako povratnik iz Meksika ili SAD-a u roku od sedam dana po povratku u Hrvatsku razvije simptome respiratorne bolesti slične gripi (povišena tjelesna temperatura, kašalj, curenje iz nosa, grlobolja, bolovi u mišićima i kostima, glavobolja, umor, mučnina i povraćanje), treba biti pregledan od strane infektologa. Preporučljivo je da osobe sa simptomima bolesti vlastitim prijevozom otiđu na pregled na infektološki odjel najbliže bolnice ili u Kliniku za infektivne bolesti "Dr. Fran Mihaljević" (Zagreb). Ukoliko je opće stanje bolesnika vrlo teško, treba pozvati hitnu medicinsku pomoć. Nikako se ne preporučuje odlazak u bolnicu javnim prijevozom.


Infektolog će na temelju znakova bolesti i epidemioloških podataka odlučiti o potrebi primjene antivirusnog lijeka i eventualne hospitalizacije kod oboljelog povratnika. Ukoliko na temelju kliničkog pregleda posumnja na gripu i oboljelom ordinira antivirusne lijekove, o tome će infektolog neodgodivo (telefonom) obavijestiti nadležnu higijensko-epidemiološku službu prema mjestu stanovanja bolesnika radi primjene postekspoziciske kemoprofilakse prema strogo određenim kriterijima.

Ukućani bolesnika trebaju pojačano provoditi opće higijenske mjere - pranje ruku, provjetravanje, čišćenje površina.

Ovakav postupnik se primjenjuje u trenutnoj fazi kretanja virusa "svinjske" gripe, radi smanjenja širenja virusa u slučaju unosa iz inozemstva.

ludi-farmaceut @ 21:26 |Komentiraj | Komentari: 0
petak, svibanj 29, 2009
Istraživači iz Japana uneli su pomoću virusa gen fluorescentnog proteina u embrione malih majmuna i na taj način uspeli da stvore majmunčiće čija koža, koren dlake i krv pod ultraljubičastim svetlom počinju da svetle zelenim sjajem.


Prvi put u istoriji naučnici su, međutim, uspeli da dokažu i da majmuni mogu gen za tu osobinu da prenesu na potomstvo. Ovo dostignuće izazvalo je buru rasprava, budući da otvara perspektivu da se namerno odgaje čitave kolonije majmuna sa genetskim defektima koji mogu da izazovu neizlečive bolesti. Naučnici tvrde da bi se tako mogao dobiti lek za teške bolesti kao što su Parkinsonova bolest i multipleks skleroza.
ludi-farmaceut @ 18:22 |Komentiraj | Komentari: 0


Naučnici su identifikovali novi smrtonosni virus u Africi koji izaziva simptome slične virusu Eboli, prenosi Asošijejted pres.



Simptomi
Simptomi bolesti izazvane virusom su groznica, šok, koma i otkazivanje organa. "Lekari u Africi su mislili da je u pitanju Ebola virus, zato što su nekim od obolelih krvarile desni", izjavio je Stjuart Nikol, glavni naučnik iz laboratorije za molekularnu biologiju.


Virus nazvan "Lujo" je prošle jeseni zarazio petoro ljudi u Zambiji i Južnoj Africi. Četvoro ih je preminulo, a jedna osoba je preživela, verovatno zbog dobre kombinacije lekova.
"Nije najjasnije kako se prva osoba zarazila, ali je poznato da virus pripada grupi virusa koje prenose glodari", izjavio je doktor Ian Lipkin, epidemiolog sa Kolumbijskog univerziteta.
"Ovaj virus je veoma agresivan", dodao je on.
Lipkin i njegovi saradnici su objavili izveštaj o ovom virusu u četvrtak na internetu. Prvi slučaj se desio u septembru kada se jedna žena, turistički agent iz okoline Lusake, glavnog grada Zambije, razbolela od bolesti nalik na groznicu, koja se ubrzo pogoršala. Ona je prevezena do Johanesburga u Južnoj Africi gde je preminula.
Lekar iz Lusake koji je lečio ženu se takođe razboleo i preminuo. Ostalih troje ljudi koji su se zarazili virusom su bili zdravstveni radnici u bolnici u Johanesburgu. Naučnici veruju da se virus prenosi od čoveka do čoveka putem kontakta sa telesnim tečnostima zaražene osobe.
"Ovo nije virus koji se širi brzo poput gripa", rekao je doktor Entoni Faući , direktor Nacionalnog instituta za alergije i zarazne bolesti, koji učestvuje u istraživanju ovog virusa.
Ime virusa "Lujo" potiče od naziva gradova Lusaka i Johanesburg u kojima je virus pronađen.
ludi-farmaceut @ 18:16 |Komentiraj | Komentari: 0
petak, svibanj 8, 2009
Ekipa lekara iz češke bolnice "Motol" uspela da napravi vakcinu, koja, za razliku od dosadašnjih lekova, prepoznaje ćelije raka, napada ih i uništava ili potpuno sprečava njihovo napredovanje, metastaziranje u telu obolelog, pišu frankfurtske „Vesti".

Nakon višedecenijskih pokušaja da se nađe lek protiv raka, najteže bolesti našeg doba, praški lekari i biohemičari krenuli su specifičnim, do sada neprimenjenim putem, prema tom cilju i pronašli vakcinu kojom se kancerozno tkivo, uz pomoć krvi obolelog pacijenta, pretvara u bezazlenu masu, koja nema nikakvih izgleda da metastazira, piše list.
Šef pronalazačkog tima prof. dr Jirina Bartnjukova, jedan od najpriznatijih svetskih imunologa, za "Vesti" je potvrdila da vakcina do koje su došli uništava kancerozne ćelije ili ih, u najmanju ruku, blokira, odnosno zarobi i učini nesposobnim za pogubno delovanje na telo bolesnika.
Praški naučnici u ovom postupku nisu tragali za lekom koji leči rak, što do sada nikom nije pošlo za rukom, već su svoj napor usmerili u pravcu traganja za načinom kako da karcinom učine manje ubitačnim ili potpuno bezopasnim, poput dobroćudnog tumora.
Oni su, kako bi se vojničkim rečnikom moglo reći, tragali za načinom kako da neprijatelja, odnosno obolelo, neizlečivo tkivo, okruže zdravim "zidom" neprobojnim za ekspanzionističke metastatičke ambicije smrtonosnog neprijatelja", u čemu su i uspeli.
Prva "žrtva" ovog naučnog postupka bio je poodmakli kancerozni tumor u telu jednog lekara iz iste fakultetske ustanove.
"Počeli smo da lečicmo kolegu obolelog od raka prostate. Bilo je to u trenutku kada mu, i pored najbolje volje, nismo davali nikakve šanse i kada smo mislili da je još jedna bitka za život izgubljena", rekla je Bartnjukova.
"Taj kolega sada ima za sobom jednogodišnje lečenje našom vakcinom. Rezultati su iznenađujući, rak je potpuno zaustavljen", konstatovala je ona.
Nakon ovog i niza drugih, pre svega, laboratorijskih dokaza da je pronađena vakcina sa spasonosnim svojstvima i za one čija je bolest ušla u "završnu fazu", praškim naučnicima je, prema rečima sagovornice, otvoren put za dalja klinička potvrđivanja, koja predviđa zakon. Ta ispitivanja će, ubeđeni su, i formalno potvrditi već dokazanu vrednost ovog senzacionalnog pronalaska.
"Pošli smo od činjenica da karcinom u telu čoveka počinje da raste, a da ga imunitetski sistem u telu napadnutog pacijenta ne zapaža. Smisao našeg lečenja pre svega sastoji se u nastojanju da osposobimo zdrave ćelije ljudskog organizma da što pre prepoznaju prisustvo kancera i da se sa njim nemilosrdno obračunaju", kazala je ona.
Danijela Rožkova, šef supersterilne laboratorije u kojoj je vakcina napravljena, pojašnjava da od pacijenta koji boluje od raka uzimaju zdrave krvne ćelije i deo kanceroznog tkiva i, uz pomoć hemijskih sredstava, odneguju nove, specifične ćelije koje imaju izuzetnu sposobnost da prepoznaju kancerozno tkivo i odlučno krenu u borbu protiv njegovog širenja.
Prof. Bartnjukova naglašava da tako osposobljene i aktivirane specifične ćelije brzo pronađu mesto gde se ugnezdilo kancerozno tkivo i okruže ga. Nekad ne uspeju potpuno da ga unište, ali zloćudni tumor, u takvoj poziciji, više nema nikakvih šansi da se dalje razvija u telu pacijenta, kaže ona.
"Velika prednost ovog lečenja sastoji se i u tome što vakcina nema nikakve sporedne učinke, kao što je to slučaj, na primer, prilikom hemioterapije, koja ima vidljivo negativno dejstvo na organizam. Pacijenti koji budu lečeni uz pomoć novootkrivene vakcine neće u toku terapije gubiti na težini, neće im opadati kosa, neće se, kratko rečeno, osećati loše", istakla je Bartnjukova.
Ona je istakla da "teškoća ima, ali svakako nisu nesavladive". Te teškoće su "vezane za finansiranje završnice projekta, ali i za relativno mali kapacitet naše specijalističke laboratorije, s obzirom na to da je tehnologija izrade vakcine tehnički veoma zahtevna", rekla je ona.
"Zbog toga smo za sada sposobni da produkujemo samo jednu vakcinu nedeljno. Za godinu dana smo sposobni da uradimp 50 vakcina, ali kada tempo ubrzamo do maksimuma, godišnja proizvodnja se može udvostručiti. Tada će istraživački projekt ući u fazu koja će omogućiti proizvodnju 'na veliko'", istakla je Bartnjukova.
Cena vakcine u sadašnjoj fazi proizvodnje, prema rečima dr Bartnjukove, iznosi preko 100.000 kruna (oko 4.000 evra), ali će ovoj cifri, najverovatnije, biti dodati i neki prateći troškovi, vezani, pre svega, za distribuciju.
ludi-farmaceut @ 21:34 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
utorak, veljača 17, 2009

Antibiotici su protiv virusa bespomoćni. S druge strane, bakterijske infekcije ćete brzo rešiti uzimanjem antibiotika. Ali ne bi trebalo da svaki kašalj rešavati antibioticima.

Uprkos tome, ovi važni lekovi se prečesto prepisuju u praksi. Posledica nesavesnog korišćenja antibiotika su otpornije bolesti. Zato bi trebalo da znate kada i kako je najbolje uzeti antibiotike:

Procenite ozbiljnost situacije

Kod obične prehlade sasvim su dovoljni klasični lekovi protiv kašlja i prehlade. Ili još bolje, probajte s lekovima iz prirode! Ipak, kod ozbiljnih bolesti poput upale pluća ili jake upale grla ne smete da zapostavite antibiotike jer to može da bude vrlo opasno, čak i za život.
 
Ciljano lečenje
Često se propisuju antibiotici širokog spektra, koji istovremeno deluju na više bakterija. Stručnjaci ipak smatraju da je bolje uzeti antibiotik namenjen za onu bakteriju koja je uzročnik bolesti. Ovo umanjuje moguću otpornost na delovanje antibiotika. Porazgovarajte o tome sa svojim lekarom kad vam zatreba antibiotik.

Pridržavajte se propisanog načina uzimanja leka
Kako bi antibiotici bili delotvorni, morate da se tačno pridržavate načina i doziranja koje je prepisao lekar.
Ovo se naravno odnosi i na period uzimanja leka. Čak i ako vam se stanje poboljša nakon dan-dva uzimanja antibiotika, pijte lek do onog datuma koji vam je leka propisao.
Uz antibiotik popijte veliku čašu vode, tako da telo može da optimalno iskoristi sastojke tablete.
Važna napomena: tokom uzimanja antibiotika je alkohol strogo zabranjen.

Obnovite crevnu floru

Antibiotici deluju ne samo na bakterije koje uzrokuju upalu već i na zdrave
Bakterije u vašim crevima.
Zato bi nakon terapije trebalo da brzo obnovite oštećenu crevnu floru, tako što ćete dnevno piti dva jogurta s probioticima.

Brinite o učestalosti i količini uzimanja antibiotika
Znate li kada ste i koje antibiotike poslednje pili? Samo kada je vaš lekar upoznat s tim podacima, može da odabere adekvatno lečenje i tako smanji opasnost od otpornosti na antibiotike.



Zaštitite se dodatno
Ako uzimate pilule za kontracepciju, prilikom polnog odnosa se dodatno zaštitite kondomom. Antibiotici mogu da utiču na delovanje antibebi pilula.


ludi-farmaceut @ 14:52 |Komentiraj | Komentari: 0
nedjelja, veljača 15, 2009
Naučnici tvrde da su „provalili“ mehanizam odbrane ćelija od raka. Timovi stručnjaka iz Singapura i Univerziteta u Dendiju otkrili su na koji način ćelije „uključuju“ gen p53 koji može da blokira razvoj tumora.


Gen p53 je prvi put otkriven pre 30 godina. On ima važnu ulogu u održavanju zdravlja organizma jer naređuje oštećenim ćelijama da se „samoubiju“ ili da prestanu s deobom sve dok se ne završi njihova popravka. U većini slučajeva, ispostavilo se da je kod osobe koja boluje od raka taj gen oštećen ili neaktivan i da samim tim daje slobodu oštećenim ćelijama da se dele i stvore tumor.
Naučnici su u novom istraživanju upotrebili trik kako bi naveli zebrastu ribu (koja ima isti gen p53 kao ljudi) da pozeleni kada se taj gen uključi, kako bi istražili način na koji on deluje. Otkrili su da on ne stvara samo poznati protein p53, već i „alternativni kontrolni prekidač“, varijaciju proteina p53 poznatu kao isoform.
Zebraste ribice sa razvijenim genom uspešno su, kao i ljudi, podnele manju količinu zračenja koje uzrokuje oštećenje DNK, jer je isoform popravio štetu koja je nastala. Međutim, kod ribica koje nisu imale „alternativni prekidač“ do popravke nije došlo i one su uginule. Naučnici su zaključili da taj prekidač ima ključnu ulogu u pokretanju p53.
– Funkcija gena p53 je ključna u borbi protiv raka jer hemoterapija i zračenje delimično funkcionišu tako što oštećene ćelije pokreću na samoubistvo. Zato je za otkrivanje metoda kojima se može sprečiti pretvaranje ćelija u tumore jako važno da razumemo način na koji se ovaj gen kontroliše u ćeliji – kaže šef istraživačkog tima sir Dejvid Lejn.
Naučnici se nadaju da će dalje proučavanje ovog „prekidača“ dovesti do novih saznanja o regeneraciji ćelija, a time i do razvoja novih lekova protiv ove opasne bolesti.
ludi-farmaceut @ 18:29 |Komentiraj | Komentari: 2 | Prikaži komentare
utorak, veljača 10, 2009

Svaki peti covijek pati od sindroma nervoznog debelog creva! Ovi pacijenti zato moraju i do četiri ili pet puta u toku poslovnog sastanka da idu u toalet da prazne creva, što negativno utiče na samopouzdanje i kvalitet života. Istom zdravstvenom statistikom barata se i u razvijenim zemljama, pa takvi ljudi zbog nerazumevanja okoline najčešće ostaju kod kuće i izbegavaju druženja.


Gastroenterolog profesor dr Miodrag Krstić, direktor Klinike za gastroenterologiju Kliničkog centra Srbije, kaže da svaki treći pacijent na vrata gastroenterologa zakuca zbog nervoznog debelog creva, tj. iritabilnog kolona, kako to doktori najčešće zovu.
- To je najčešća gastroenterološka bolest, jer se između 25 i 50 odsto svih onih koji se obrate gastroenterologu za pomoć jave baš zbog ovog problema. Amerikanci su izračunali da su za lečenje nervoznog debelog creva godišnji troškovi veći od 17 milijardi dolara, tako da ova bolest ima veliki medicinski, ali i ekonomski i socijalni značaj - kaže dr Krstić.
Problem iritabilnog kolona manifestuje se bolom u stomaku, grčevima, nadimanjem, pretakanjem u crevima, ali i zatvorom, prolivom ili kombinacijom ova dva simptoma. Prate ih vrlo često depresija i anksioznost. Svi ovi simptomi dovode do poremećaja kvaliteta života i nerazumevanja okoline.
Gastroenterolozi već dugo tragaju za odgovorom na pitanje zašto neke osobe reaguju na stres i svakodnevne probleme tegobama u stomaku. Sindrom nervoznih creva najčešće pogađa osetljive osobe, često perfekcioniste, kod kojih se simptomi obično probude u uslovima pojačane psihičke napetosti, odnosno stresa. Za sve je zapravo krivac takozvani enterični crevni sistem, koji je od jednjaka do anusa prožet sa više od 100 miliona nervnih ćelija, strukturisanih na sličan način kao ćelije mozga u lobanji. Isti nervni transmiteri postoje i u želudačno-crevnom sistemu.
- U Srbiji i u regionu do sada nije postojala jedinstvena terapija koja bi rešila sve simptome iritabilnog kolona. Odnedavno je na našem tržištu prisutan veoma dobar preparat „flobion“, koji se izuzetno uspešno primenjuje širom Evrope i Amerike kao prirodan, siguran i detaljno ispitan preparat koji efikasno ublažava simptome iritabilnog kolona, smanjuje nadutost, eliminiše gasove, otklanja bol u stomaku i reguliše dinamiku pražnjenja creva - rekao je dr Krstić. 



Nerado idu kod lekara
Veliki problem je što se pacijenti stide ovog problema, nerado odlaze kod lekara po pomoć, pa se zato dijagnostikuje samo 10 do 20 odsto pacijenata. Statistika kaže da se lekaru dva puta češće obraćaju žene, ali to ne znači da ova bolest češće napada žensku populaciju, već da su one otvorenije da pričaju o ovom problemu.


ludi-farmaceut @ 15:34 |Komentiraj | Komentari: 2 | Prikaži komentare
nedjelja, veljača 1, 2009
(Bolest poljupca, Epstein-Barr-ov virus - EBV, Groznica žlijezda, Infektivna mononukleoza)


Uvod
Infektivna mononukleoza - poznata popularno kao "kiss disease" ili "bolest poljupca" - poznata je već dulje od stoljeća. Procijenjenih 90% slučajeva mononukleoze uzrokovani su Epstein - Barrovim virusom (EBV) članom grupe herpes virusa. Većina preostalih slučajeva je uzrokovana drugim herpes virusima, posebno citomegalo virusom.

Što je to?
Infektivna mononukleoza je virusna bolest koja pogađa određene krvne stanice nazvane B limfociti. To je akutna bolest uzrokovana Epstein-Barrovim virusom obilježena vrućicom, upalom ždrijela (faringitisom), povećanim limfnim čvorovima (limfadenopatijom) i umorom.

Opis bolesti
EBV se širi slinom zaražene osobe. Ljubljenje i kontakt sa rukama ili igračkama koje su natopljene inficiranom slinom su uobičajeni načini širenja virusa. Rani prijenos u djetinjstvu nastaje češće među nižim socioekonomskim skupinama i na mjestima gdje su ljudi prenapučeni. EBV se nalazi u slini (grlo i ždrijelo) bolesne osobe i izlučuje se u slini do jedne godine poslije infekcije. Nakon prve infekcije, virus ostaje unutar domaćina doživotno, a povremeno se može reaktivirati i izlučivati iz grla i ždrijela. Širenje virusa je jače u bolesnika sa smanjenim imunitetom (osobe inficirane HIV virusom ili kod primalaca organa).

Tko je dobiva?
Dok su mnogi ljudi izloženi Epstein-Barr virusu u svom životu, malo njih razvije simptome infektivne mononukleoze. Čak 50% djece imalo je prvu infekciju EBV do svoje 5 godine. U većine je infekcija gotovo bez simptoma. U adolescenata ili odraslih može biti gotovo bez simptoma ili prepoznata kao infektivna mononukleoza. Iako su pogođeni i muškarci i žene, studije pokazuju da se bolest pojavljuje češće kod muškaraca. U razvijenim zemljama, godine prvog izlaganja mogu biti odgođene do kasnijeg djetinjstva i mladenačke dobi kada je više vjerojatno da to rezultira simptomima. Zbog ovog razloga, više se pojavljuje kod učenika srednjih škola i studenata.

Simptomi
Simptomi se pojavljuju od četiri do šest tjedana nakon izlaganja. Simptomi uključuju:
  • vrućicu;
  • upalu ždrijela (faringitis);
  • oticanje limfnih žlijezda - limfadenopatiju (posebno u stražnjem dijelu vrata);
  • umor.
Obično se bolesnik javlja s umorom koji traje nekoliko dana, a iza toga slijedi vrućica (oko 39.5° C s najvišim vrijednostima poslijepodne ili navečer), ponekad jaka upala ždrijela (nalikuje streptokoknoj angini), i povećani limfni čvorovi (obično simetrično s prednje i stražnje strane vrata). Ponekad su zahvaćeni jetra i slezena (povećani). Rijetko se mogu naći: makulopapularni osip, žutica, natečenost očnih kapaka i osip na nepsu. Simptomi počinju 30 do 50 dana nakon izlaganja. Mnogi ljudi (posebno mlađi i djeca) imaju samo blage simptome slične prehladi. Vjerojatnije je da starija djeca i mladi ljudi imaju simptome. Simptomi mogu potrajati od jednog do nekoliko tjedana. Bolest je vrlo rijetko fatalna.

Koje pretrage se mogu napraviti?
Prava kombinacija simptoma može ukazivati na infektivnu mononukleozu, ali laboratorijski testovi su nužni za potvrdu. U većine bolesnika postoji povećan broj leukocita, bijelih krvnih stanica, uz povećan broj limfocita (obično su to atipični limfociti koji se morfološki razlikuju od uobičajenih). Danas je dostupan test aglutinacije na papiru "monospot" test, koji pokazuje da li je pacijent inficiran. Pozitivan rezultat heterofilnih antitijela, Paul-Bunnell test, je dovoljan za dijagnosticiranje infektivne mononukleoze. Kad su monospot ili heterofilni testovi negativni, daljnje laboratorijsko testiranje može odrediti da li je bolesnik inficiran EBV-om ili se radi o bolesti sličnoj mononukleozi koja je uzrokovana citomegalovirusom, adenovirusom ili Toksoplazmom gondi. Općenito, dok laboratorijski testovi nisu uvijek 100% specifični, serološki testovi za EBV su pouzdani.

Liječenje
Glavno uporište liječenja je olakšati simptome. Upute za liječenje uključuju:
  • odmor;
  • uzimanje puno tekućine;
  • u slučaju grlobolje, grgljajte sa slanom vodom, ili cuclajte pastile za grlo, tvrde bombone;
  • Možete uzeti paracetamol, acetilsalicilnu kiselinu, ibuprofen ili diklofenak za olakšavanje bolova i vrućice. Nemojte davati acetilsalicinu kiselinu djeci jer može dovesti do teškog stanja koje se naziva Reyev sindrom. Reyev sindrom je ozbiljna bolest koja može dovesti do smrti. U većini slučajeva nije potrebno drugo liječenje osim odmora.
Prognoza
Više od 90% slučajeva infektivne mononukleoze je bezopasno i nekomplicirano, ali umor i slabost koje traju mjesec ili više nisu neuobičajeni. Kod starijih od 30 godina bolest može biti ozbiljnija i trajati duže. Opstrukcija dišnih putova, ruptura (prsnuće) slezene, upala srčanog mišića ili tkiva koje okružuje srce te ozbiljne komplikacije koje uključuju koštanu srž ili središnji živčani sustav su rijetke. To su komplikacije koje ugrožavaju život, a liječe se steroidnim lijekovima. Prsnuće slezene je po život opasno stanje te zahtijeva hitnu hospitalizaciju, a očituje se simptomima šoka (nagli pad krvnog tlaka, ubrzani rad srca, hladan znoj, poremećaj svijesti) .

Prevencija
Izbjegavajte kontakt sa slinom osoba koje su preboljele mononukleozu i osobe koje su je nedavno preboljele. Držite igračke vašeg djeteta čistima i van usta druge djece. Osobe sa nedavnom EBV infekcijom ne bi smjele donirati krv.
ludi-farmaceut @ 18:23 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
petak, siječanj 30, 2009
Iako danas postoje relativno efikasne metode rješavanja urinarne inkontinencije, mnoge žene se ne obraćaju liječnicima radi simptoma inkontinencije, ne traže pomoć, iako im to predstavlja problem u svakodnevnom životu [1-5] Neke od njih smatraju da je inkontinencija stanje kod kojega nema pomoći.
Učestalost i definicija inkontinencije
Tipovi inkontinencija
Određivanje stupnja inkontinencije
Inkontinencija kao problem
Liječenje inkontinencije
Literatura:

Urinarna inkontinencija, bilo kojeg tipa (stres-sfinkter nestabilni detruzor, preljevna inkontinencija) predstavlja distres za žene svih dobnih skupina.Ona narušava međuljudske odnose, utječe na karijeru i emocionalno zdravlje, iako određeni autori (Modrono[5],Anderson[6]) ne nalaze inkontinenciju kao značajan problem u ispitanica koje su istraživali.


Učestalost i definicija inkontinencije

Učestalost inkontinencije se povećava sa dobi i paritetom (brojem poroda) ispitanica, kako tvrde skandinavski autori Anderson i sur [6], te Teunisen i sur.[7], te Parazzini i sur.[8] U radovima autora Hunskara i sur.[10], koji su istraživali prevalenciju inkontinencije u četiri Europske zemlje (Francuskoj, Njemačkoj, UK te Španjolskoj), prevalencija se kreće od 23% u Španjolskoj do 42% u Njemačkoj.

Urinarna inkontinencija je pojam koji se najčešće veže uz urogenitalno starenje, tj. promjene vezane uz postmenopauzu, urogenitalnu atrofiju. Novija definicija inkontinencije, prema ICS (International Continence Society) je pritužba na poteškoće u smislu bilo kojeg nevoljnog ispuštanja mokraće.


Tipovi inkontinencija

se odnosi na nevoljno ispuštanje mokraće, uzrokovano kašljanjem, kihanjem, vježbanjem, dizanjem tereta ili tjelesnom aktivnosti.

Urgentna inkontinencija se definira urgentnim nagonom za mokrenjem, ali i nemogućnošću da se odgodi mokrenje, ili snažnom iznenadnom potrebom da se mokri bez upozorenja.

Učestala je i miješana inkontinencija sa najmanje jednim stres i jednim urgentnim simptomom.

Postoji i preljevna inkontinencija, gdje mokraća jedva kaplje iz prepunjenog mjehura.

Inkontinencija se javlja i kod stanja nakon moždanog udara, paraplegije. Postoji i postkoitalna inkontinencija, koja se javlja nakon spolnog odnosa, slična je urgentnoj inkontinenciji.

Autori Parazzini i sur.navode da su histerektomija i perinealni ožiljci veliki rizik za pojavu stres-sfinkter inkontinencije. Isti autori također navode da su porodi najveći rizik za pojavu stres-sfinkter inkontinencije i miješane inkontinencije, ali ne i urgencije i nestabilnog detruzora.


Određivanje stupnja inkontinencije

Stupanj inkontinencije po Salehu i suradnicima, razvrstava se u dvije skupine prema učestalosti nevoljnog puštanja mokraće i korištenju higijenskih uložaka na:


  • blagu (1-5 epizoda tjedno, rijetko zahtijeva nošenje uložaka) i
  • tešku (svakodnevno puštanje mokraće, zahtijeva svakodnevno nošenje uložaka)

Inkontinencija kao problem

Neugoda da se kaže za problem inkontinencije, naročito se vidi po stavu pacijentica da li bi za problem inkontinencije radije rekli liječniku ili liječnici.

Inkontinencija predstavlja "tihu epidemiju" među ženama, koja pogađa sve aspekte njihovog života, naročito odnose sa ljudima, ističu brojni autori (Vandonnick[3], Saleh[1], Bener[2]). Izrađeni su brojni instrumenti mjerenja kvalitete života žena sa inkontinencijom (npr. Incontinence Impact Questionaire ). Najčešće korištena tehnika suočavanja sa problemom urinarne inkontinencije (coping tehnika) prema pilot istraživanju u Hrvatskoj je mijenjanje rublja (65/95ili 68,42%), zatim, češće kupanje (55/95 ili 57,89%), pa nošenje higijenskih uložaka (50/95 ili 52,63%).


Liječenje inkontinencije

[11] Većina liječnika obiteljske medicine i specijalista ginekologa će svojim pacijenticama predložiti da rade vježbe jačanja zdjeličnog dna, tzv. vježbe po Kegelu dva puta dnevno po pet minuta, sa postupnim pojačanjem intenziteta.
[12] Danas postoje i farmakološke, i nefarmakološke i operativne metode liječenja inkontinencije.


[12] Nefarmakološke mjere liječenja UI odnose se na vježbe treniranja mokraćnog mjehura (povećanje razmaka između mokrenja) za urgentnu inkontinenciju, te vježbe jačanja zdjeličnog dna (tzv "vježbe po Kegelu" ) za stres sfinkter inkontinenciju. [13] S obzirom da je UI pojam vezan uz urogenitalnu atrofiju, svakako treba istaknuti i ulogu lokalnih estrogenih pripravaka u liječenju inkontinencije.

Što se tiče farmakoloških metoda liječenja UI, lijek koji mogu propisivati i liječnici specijalisti obiteljske medicine i ginekolozi je propiverin. Propiverin oslobađa, tj. relaksira mišić detrusor blokirajući kolinergičke receptore. Kriteriji HZZO - propisuje se samo za bolesnike sa urinarnom inkontinencijom i neurogenim mokraćnim mjehurom. Nuspojave su pospanost i zamućen vid, vrtoglavica. Sa oprezom ga treba koristiti kod starijih, kod smanjene bubrežne funkcije, autonomne neuropatije, srčanog zatajenja, tahikardije, bolesti koronarnih arterija, refluksnog ezofagitisa, hipertireoze.

[13] S obzirom da je UI pojam vezan uz urogenitalnu atrofiju, svakako treba istaknuti i ulogu lokalnih estrogenih pripravaka u liječenju inkontinencije.

Metoda liječenja neurogenog mokraćnog mjehura je ČIK ili čista intermitentna kateterizacija svaka četiri sata. [15]

Ako nefarmakološke i farmakološke mjere liječenja UI ne uspiju riješiti problem, u suradnji sa ginekolozima preporučuju se operacije kojima se uspostavlja normalan odnos između mokraćne cijevi i mokraćnog mjehura. Operacije mogu biti minimalno invazivne i invazivne, sa endotrahealnom anestezijom. Takva minimalno invazivna operacija je npr. TVT (tension free vaginal tape), ili npr.Marshal-Marchetti- Krantzov postupak.

ludi-farmaceut @ 23:22 |Komentiraj | Komentari: 0
četvrtak, siječanj 29, 2009
Vjerojatno ne postoji osoba koja barem jednom u životu nije preboljela gripu. Gripa je pratiteljica ljudskog roda od davnih vremena, a na svoju nas prisutnost svake zime redovito podsjeća u obliku manjih ili većih epidemija.
Od početka do kraja s nama
Osobna iskaznica gripe
Komplikacije
Napad je najbolja obrana
Kako razlikovati gripu od prehlade
Kako pomoći sebi i drugima kada ste oboljeli od gripe

Od početka do kraja s nama

Budući da se virus koji uzrokuje gripu svake godine toliko izmijeni da se uspješno "sakrije" našem imunološkom sustavu, na gripu je praktički nemoguće stvoriti trajnu imunost, bilo prirodnim putem bilo cijepljenjem.
Gripa ili influenca je po definiciji akutna infektivna bolest dišnog sustava koju uzrokuju virusi influence, od kojih je najučestaliji, najvažniji i najopasniji tzv. virus influence tipa A. Budući da se virus koji uzrokuje gripu svake godine toliko izmijeni da se uspješno "sakrije" našem imunološkom sustavu, na gripu je praktički nemoguće stvoriti trajnu imunost, bilo prirodnim putem bilo cijepljenjem. Zato se, uz spomen gripe, često čuje i fraza kako je gripa jedina neukroćena pošast iz prošlosti. I samo ime "influenca" govori koliko je ta bolest uvijek nosila dozu mistike sa sobom, budući da je ime dobila po tome što se smatralo da nastaje zbog nepovoljnog utjecaja (lat. influere) zvijezda na čovječanstvo.

Do sada se javilo nekoliko pandemija gripe, od kojih je najpoznatija španjolska, za koju se smatra da je usmrtila preko 40 milijuna ljudi. Epidemije gripe se javljaju svake zime, najčešće početkom siječnja. Vjeruje se da se epidemije javljaju zimi zbog uvjeta koji pogoduju širenju virusa među populacijom, kao što je česti boravak velikog broja ljudi u zatvorenim prostorima koji se rijetko prozračuju, zahvaljujući čemu virus lako, nošen kapljicama koje iskašljemo ili iskišemo, "uleti" u dišni sustav nove žrtve.


Osobna iskaznica gripe

Osobe koje obole od gripe osjećaju se onesposobljenima za svakodnevne aktivnosti: klonuli su i nemoćni, nemaju teka, ponekad osjećaju mučninu, često praćenu povraćanjem i proljevom.
Inkubacija gripe je kratka - iznosi do 3 dana, a početak bolesti je vrlo nagao. Gripa počinje izraženim općim simptomima infektivne bolesti, kao što su povišena tjelesna temperatura (i do 40°C), jaka glavobolja te bolovi u mišićima, zglobovima i kostima. Povišena temperatura je često praćena ubrzanim radom srca, kao i zimicama i/ili tresavicama praćenim preznojavanjem. Osobe koje obole od gripe osjećaju se onesposobljenima za svakodnevne aktivnosti: klonuli su i nemoćni, nemaju apetit, ponekad osjećaju mučninu, često praćenu povraćanjem i proljevom. Oboljeli su pospani, smeteni i dezorijentirani. Za razliku od većine drugih respiratornih bolesti, za gripu je specifično da se znakovi bolesti dišnog sustava, umjesto na početku, javljaju tek kasnije, a kada se pojave, obično počne padati i temperatura i oboljeli više nije zarazan. U uobičajenom tijeku bolesti, vrućica može potrajati i do 7 dana. Respiratorni znakovi bolesti uključuju osjećaj suhoće nosa i grla, suhi nadražajni kašalj te se često javlja i konjunktivitis. Hunjavica i sekrecija iz nosa se javljaju tek kasnije. Gripa se ne mora kod svih bolesnika javiti u ovako izraženom obliku, što ovisi o virulenciji virusa, općem stanju organizma i njegovom imunološkom sustavu te o eventualnom ranijem doticaju s virusom. Bolest obično traje 5 do 7 dana, ali osjećaj umora, kao i neki drugi simptomi mogu biti prisutni i 2-3 tjedna nakon objektivnog ozdravljenja.

Simptomi gripe: temperatura, tresavica, bolovi u mišićima, zglobovima, jaka glavobolja



Komplikacije

Kao posebna opasnost, gripu često prate i raznovrsne komplikacije, koje su češće, izraženije i mnogo opasnije kod starijih i nemoćnih ljudi. Osim komplikacija nastalih zbog djelovanja samog virusa gripe, kao i kod drugih sličnih respiratornih bolesti, virusi na neki način stvaraju plodno tlo za razvoj patogenih bakterija, zbog čega se bolest može dodatno produljiti. Među najučestalije komplikacije ubrajamo upalu pluća (javlja se u 10% influenca), laringitis, pogoršanje kroničnog bronhitisa i astme te upalu srednjeg uha i sinusa. Kao posebnu komplikaciju u djece možemo navesti Reyev sindrom, karakteriziran teškim oštećenjem mozga i jetre, ali je danas poznato da je njegov uzrok najvjerojatnije uzimanje acetilsalicilne kiseline. Zbog toga je neobično važno djeci do 15 godina (ali djeluje i na odrasle) za snižavanje temperature i ublažavanje bolova umjesto acetilsalicilne kiseline davati preparate koji sadrže paracetamol.


Napad je najbolja obrana

Iako se trenutno ispituju brojni protuvirusni lijekovi koji bi mogli pomoći u liječenju gripe, liječenje se danas svodi na ublažavanje simptoma i liječenje eventualnih komplikacija.
Gripa je onesposobljavajuća i neugodna bolest s mnogo potencijalnih komplikacija, te je najbolje u potpunosti je izbjeći. Iako niti jedno cjepivo ne može garantirati 100%-tnu učinkovitost, cijepljenje protiv gripe preporučljivo je svima, a pogotovo osobama starijim od 65 godina, kroničnim bolesnicima, zdravstvenim djelatnicima, djelatnicima u vrtićima, školama i sličnim ustanovama te imunokompromitiranima (osobe koje su splenektomirane, HIV-pozitivne, primaju kemoterapiju i slično). Kontraindikacije za cijepljenje su preosjetljivost na sastojke cjepiva, posebice na proteine jajeta, te akutna bolest u trenutku namjere cijepljenja. Cijepljenje je potrebno ponoviti svake godine jer virus vrlo često mutira te je potrebno redovito "nadograđivati" imunološki sustav. Ne smije se zaboraviti da je potrebno nekoliko tjedana da bi se stvorila protutijela na virus protiv kojega smo se cijepljenjem zaštitili, stoga je potrebno cijepljenje obaviti već sredinom studenoga.

Iako se trenutno ispituju brojni protuvirusni lijekovi koji bi mogli pomoći u liječenju gripe, liječenje se danas svodi na ublažavanje simptoma i liječenje eventualnih komplikacija. Budući da gripa toliko dugo odolijeva svim naporima čovječanstva da je iskorijeni, mogla bi još dugo vremena biti podsjetnik svima, a pogotovo mladim i zdravim ljudima, na to kako je biti bolestan.


Kako razlikovati gripu od prehlade



  • za razliku od prehlade, gripa je redovito praćena povišenom tjelesnom temperaturom (i do 40°C!) u trajanju najmanje 3-4 dana
  • gripu prate i glavobolja, bolovi u mišićima i zglobovima te dugotrajni umor i osjećaj slabosti i iscrpljenosti
  • dok su glavna obilježja prehlade hunjavica, kihanje i grlobolja, moguće je preboljeti gripu i bez pojave tih simptoma

Kako pomoći sebi i drugima kada ste oboljeli od gripe



  • odmarajte se

  • izbjegavajte nepotrebni kontakt s drugim ljudima, kako ih ne biste zarazili

  • redovito provjetravajte prostorije u kojima boravite

  • ne jedite iz zajedničkih posuda niti dijelite zajedničke ručnike s ostatkom ukućana

  • jedite svježe voće - agrumi su ukusni, pomoći će u rehidraciji i sadrže velike količine vitamina C

  • pijte mnogo tekućine, najbolje u obliku toplog čaja

  • vitamin C prestaje biti aktivan na visokim temperaturama, stoga nemojte stavljati limun u vrući čaj ako time planirate unijeti vitamin C u svoj organizam

  • pomoći će vam i brojni komercijalni pripravci za ublažavanje simptoma gripe (dostupni i bez liječničkog recepta) u obliku kombinacije najčešće paracetamola, vitamina C, dekongestiva nosne sluznice i sličnih aktivnih tvari

  • nemojte na svoju ruku uzimati antibiotike: gripa je virusna bolest te je ne možemo liječiti antibioticima, koji, kao i svaki lijek, mogu biti štetni za organizam

  • naravno, antibiotike uzimajte ako je vaš liječnik zaključio da se bolest zakomplicirala bakterijskom infekcijom

  • javite se liječniku ako vam se javi žuti, gnojavi sekret iz nosa, ako teško gutate ili počnete znatno jače iskašljavati sluz te ako bolest traje dulje od 10 dana

  • djeca mlađa od 16 godina nipošto ne bi smjela uzimati acetilsalicilnu kiselinu zbog opasnosti od pojave Reyeva sindroma; njima se kao adekvatna zamjena preporuča paracetamol

  • nemojte gripu bespotrebno ponovno proživljavati: sljedeće se godine na vrijeme cijepite i dajte gripi do znanja da je ona za vas persona non grata
ludi-farmaceut @ 21:59 |Komentiraj | Komentari: 2 | Prikaži komentare
srijeda, siječanj 28, 2009
Glavobolja, povišena telesna temperatura i bolna osetljivost prilikom pritiska na kosti lobanje iza kojih leže sinusi su nejčešći simptomi sinuzitisa.


Zbog čega nastaje
Sinuzitis može biti uzrokovan bilo kojim procesom koji onemogućava normalan protok vazduha i drenažu sekreta iz sinusa. Obična prehlada, alergijske reakcije, kao što je polenska kijavica, potom prekomerna upotreba sprejova i kapi za nos, korišćenje ilegalnih supstanci kao što je kokain i naročito dim cigarete su faktori koji dovode do zadebljanja nosne sluzokože, potpunog ili delimičnog zatvaranja malih otvora koji spajaju sinuse i nosne hodnike i nakupljanja sekreta u sinusima. Ovaj sekret je idealna podloga za razvoj bakterija i nastanak bakterijske upale sinusa. Sinuzitis se dakle može podeliti na infektivni i neinfektivni, a po toku bolesti na akutni, subakutni i hronični. Akutni sinuzitis je onaj koji traje do 30 dana; subakutni traje više od 30 dana, ali manje od tri meseca, dok je hronični sinuzitis onaj oblik bolesti u kome se simptomi ispoljavaju duže od tri meseca. U praksi se najčešće sreće virusna upala sinusa, dok je bakterijska mnogo ređa. Treba napomenuti da su subakutni i hronični sinuzitis obično posledica neadekvatne terapije akutnog sinuzitisa.

Simptomi

Najčešći simptomi upale sinusa jesu glavobolja, povišena telesna temperatura i bolna osetljivost prilikom pritiska na kosti lobanje iza kojih leže sinusi. Pored toga može se javiti i zamućeni nosni sekret, grlobolja i kašalj.
Kada je u pitanju alergijski sinuzitis često postoji i kijavica. Važno je napomenuti da bolesnici na treba da čekaju na pojavu težih simptoma pre nego što se jave lekaru.
Duže odlaganje lečenja vodi u veće nakupljanje sekreta i povećava rizik od razvoja bakterijske infekcije.

Dijagnoza

Dijagnoza bilo kog oblika sinuzitisa se obično postavlja nakon razgovora sa lekarom i običnog pregleda. S obzirom na to da rendgensko snimanje sinusa nije pouzdana metoda za postavljanje dijagnoze, a da je primena kompjuterizovane tomografije i magnetne rezonance dosta skupa, konačna dijagnoza ipak počiva na kliničkim pokazateljima oboljenja.
Ovde spadaju crvenilo i otok nosnih hodnika, prisustvo zamućenog nosnog sekreta, osetljivost na pritisak na čelo(frontalni sinusi) ili obraze(maksilarni sinusi) itd. Ipak, ukoliko primarni tretman ne da zadovoljavajuće rezultate, indikovana je primena gore navedenih dijagnostičkih tehnika.
Rinoskopija, procedura kojom se direktno gledaju zadnji otvori nosnih hodnika pomoću savitljivog fiberoptičkog creva se može primeniti i za direktno gledanje sinusnih otvora i procene njihove začepljenosti. U težim slučajevima neophodna je aspiracija sadržaj sinusa pomoću igle radi određivanja vrste bakterije koja je izazvala upalu sinusa te pravilnog izbora antibiotika.

Lečenje
Za virusne sinuzitise nije potrebna antibiotska terapija. Lekovi koji se najčešće prepisuju bolesnicima jesu analgetici, radi eliminacije bola, lekovi za obaranje temperature i sprejovi ili kapi za nos koji pomažu bržem uklanjanju sekreta.
Ovakva terapija se najčešće primenjuje do nedelju dana, a ako su simptomi i dalje prisutni, uz fizikalni nalaz koji nas upućuje na bakterijski sinuzitis, u terapiju se uvode i antibiotici. U praksi se ovakva terapija primenjuje sledećih 10-14 dana, a ponekad i do tri nedelje. Takođe se, po proceni lekara, u terapiju mogu uvesti i lekovi za oralnu primenu koji služe da razgrade nakupljeni sekret, takođe u cilju njegove brže eliminacije.
Antihistaminike treba izbegavati, osim ako se radi o alergijskom sinuzitisu. U najtežim slučajevima hronične upale sinusa, neophodna je hirurška intervencija u opštoj anesteziji.

Šta su sinusi
Sinusi su zapravo vazduhom ispunjene šupljine čija je uloga u smanjivanju ukupne težine lobanje. Postoje ukupno četiri para ovih sinusa. To su frontalni sinusi koji se nalaze iza predela čela, potom maksilarni sinusi, smešteni u nivou obraza, dok se etmoidni i sfenoidni sinusi nalaze iza očnih šupljina i maksilarnih sinusa. Ove šupljine su obložene sluzokožom koja sadrži veliki broj sekretornih ćelija. Sinusi su povezani sa nosnim hodnicima putem malih otvora u kostima


ludi-farmaceut @ 18:45 |Komentiraj | Komentari: 0
utorak, siječanj 27, 2009

Pijete lekove s bilo čim što vam je pri ruci, pa čak i uz čašu vina ili piva ako je vreme praznika? A kasnije se žalite da lek ne deluje ili da od njega imate više štete nego koristi!

Savremena farmakologija je napravila mnoštvo novih kvalitetnih preparata, ali oni moraju da se uzimaju u precizno utvrđenoj dozi i u određeno vreme. Ako se prekrši propisani režim uzimanja leka, on može da vam naudi.

Pogrešno:

- Piti svaki lek s kafom, čajem, gaziranim napitkom ili sokom umesto obične vode sobne temperature, kako to lekari najčešće preporučuju.
- Piti bilo koje alkoholno piće za vreme terapije.
- Otvarati kapsule i sadržaj rastvarati u tečnosti da se lek tobože lakše popije; kapsule upravo služe zato da se lek rastvara neposredno u želucu, a nikako pre nego što do njega stigne.
- Uzimati čas jedan, čas drugi preparat protiv bolova; često su to nespojive, štetne kombinacije.
- Ići na fizioterapiju uporedo s uzimanjem preparata protiv tumora, srčanih tegoba i nekih lekova za jetru.

Ispravno:
- Kafu i čaj treba piti najranije sat vremena nakon što ste popili lek zato što sadrže mnoštvo supstanci koje vezuju korisne sastojke iz lekova ili umanjuju njihovo dejstvo.
- Sulfanilamide (baktrim) treba piti s gaziranom mineralnom vodom.
- Za vreme lečenja treba piti tri do tri i po litra tečnosti, a prednost treba dati sveže ceđenim sokovima od voća i povrća (izuzetak je samo nekoliko preparata za bubrege i dijabetes).
- Pažljivo treba čitati uputstvo za upotrebu da biste znali koje proizvode ne smete da uzimate uporedo s lekom.

Šta „vole“ lekovi?
- Za vreme lečenja antibioticima, u slučaju da uzimate tablete protiv visokog krvnog pritiska ili srčanih tegoba, štetna je svaka masna hrana. Zato navalite na ribu, a od mesa lekari preporučuju mladu teletinu i belo pileće i ćureće meso.
- Dok ste pod terapijom, zaboravite na roštilj i prženo meso, jer supstance koje nastaju prilikom takve pripreme mesa poništavaju dejstvo mnogih antibiotika, preparata za bubrege, kardiovaskularnih lekova i sredstava za stabilizaciju pritiska.
- Jedite 600 grama bobičavog (jagoda, kupina, malina, borovnica, brusnica...) i drugog voća dnevno. To je preporučljivo za gotovo svaki lek osim za neke antihistaminike i preparate protiv gastritisa s povišenom kiselošću.
- Apsolutno svi lekovi „vole“ kivi, koji sadrži praktično sve neophodne minerale i vitamine i to u najvećem mogućem skladu.

Bitno

Pored pravila koja važe za svakog pojedinca ponaosob, postoje i opšte, univerzalne norme koje je neophodno poštovati prilikom uzimanja lekova.
Kao prvo, ne smete odjednom da progutate nekoliko različitih lekova, već jedan po jedan.
Kao drugo, izuzetno je opasno uzimati lekove posle isteka njihovog roka jer bi hemijski sastav preparata mogao da se promeni i postane toksičan.
Kao treće, morate promišljeno da uzimate lekove. Ako vam je lekar opšte prakse prepisao jedan lek, oftalmolog drugi, stomatolog treći, kardiolog četvrti, obavezno se ponovo vratite lekaru opšte prakse da s njim proverite da li svi ti lekovi smeju da se uzimaju zajedno ili zatražite savet farmaceuta. Možda će biti potrebno da neki preparat zamenite drugim jer je kompatibilan s ostalima.

Lekovite biljke i lekovi

Zeleni čaj
Dokazano je da štiti od tumora prostate, dojke, bešike i želuca. Sadrži polifenole, za koje se pretpostavlja da štite ćelije od slobodnih radikala. U laboratorijskim uslovima se pokazalo da sprečava proces koji omogućava rast tumora. Veruje se da prekomerna upotreba zelenog čaja može da poremeti dejstvo lekova koji sprečavaju stvaranje ugrušaka u krvi.

 Ginko
Bije ga glas da je moćan antioksidans i da je dobar za kratkoročnu memoriju pošto povećava priliv krvi u mozak. Može da pojača dejstvo nekih lekova, pre svega antikoagulanata. Povećava rizik od krvarenja i zato ga ne treba koristiti 36 sati pre hirurške intervencije.

Kantarion
Ako se koristi kao blag antidepresiv, može da poremeti farmakokinetiku mnogih lekova. Nedavno je ustanovljeno da utiče i na metabolizam lekova koji se koriste u lečenju nekih vrsta leukemije i gastrointestinalnih tumora, pošto smanjuje njihovu koncetraciju u krvi i do 30 odsto.

Beli luk
Pretpostavlja se da beli luk sprečava pojavu raka debelog creva i želuca, ali za to ne postoje pouzdani dokazi. S druge strane, beli luk može da pojača dejstvo nekih lekova protiv zgrušavanja krvi, recimo varfarina. Zato ga ne treba uzimati sedam dana pre hirurške intervencije. Osim toga, može da poremeti dejstvo nekih lekova protiv virusa i metabolizam lekova koji sprečavaju odbacivanje presađenih organa.


ludi-farmaceut @ 18:29 |Komentiraj | Komentari: 0
oglasi
kod 2
oglasi 1
Arhiva
« » tra 2014
  • p
  • u
  • s
  • č
  • p
  • s
  • n
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
sat
Brojač posjeta
290607
kodovi
Прилагођена претрага
Izdvojeno
Index.hr
Nema zapisa.